ترور و تروریسم هسته ای در قوانین کیفری ایران با رویکردی به اسناد بین المللی

تروریسم یکی از آفات تمدن بشری است که از دیر باز به عنوان یکی از ابزار و وسایل سرکوب مخالفان توسط دولت یا مبارزات سیاسی علیه حکومت ها و در پاره ایی ازموارد علیه مقامات و عناصر موثر حکومت ها بکار گرفته شده است. این پدیده به عنوان یک عمل مجرمانه با رشد فزاینده به خصوص در دودهه اخیر همراه بوده است لیکن علی رغم جرم انگاری این پدیده درقوانین جزایی داخلی کشور و بین المللی و سعی جامعه بین المللی در شناسایی و مبارزه با آن موفقیت چندانی حاصل نشده است. با وجودی اینکه پدیده تروریسم مسئله جدیدی نیست اما تهدیداتی که امروزه از ناحیه این پدیده شوم متوجه جوامع بشری است ویژگی و حساسیت خاصی نسبت به سایر پدیده های جزایی ایجاد کرده است تهدیدات ناشی از اقدامات تروریستی در چهارچوب سرزمیت نمیگنجد و به تهدیدی جهانی مبدل شده است سازمان ملل متحد هم با توجه به ارزشهایی که بنیان منشور سازمان ملل متحد را تشکیل می دهد کنوانسیونهای متعددی در زمینه مبارزه با تروریسم تدوین کرده است همچنین چندین قطعنامه نیز از جانب شورای امنیت صادر شده که طی ان کشورها را به امر مبارزه با تروریسم فرا خوانده است. اکثر جوامع خصوصاً ایران و جوامع بین المللی به صورت ویژه درصدد مبارزه با این پدیده شوم اجتماعی برآمده اند. در این نوشته سعی در ارائه مفهوم درستی از تروریسم ـ آیا تروریسم یک عمل مجرمانه مستقل در قانون مجازات اسلامی است یاخیر؟ و اینکه راههای مقابله با تروریسم کدام است؟ تاریخچه تروریسم، انواع تروریسم، تروریسم در نظام کیفری ایران و جهان، تروریسم در قوانین کیفری بین المللی، تروریسم هسته ایی و شیوه های مقابله با آن، ضرورت مقابله تروریسم هسته ایی، راهکارهای مقابله با تروریسم هسته ایی از دیدگاه داخلی و جهانی ارائه شده است.
واژه‌های کلیدی: ترور، تروریسم هسته‌ای، صلاحیت‌ها، قوانین داخلی مبارزه با تروریسم. اسناد بین المللی، تروریسم هسته‌ای، حقوق جزای اسلامی، حقوق جزای بین المللی، اسناد بین المللی، صلاحیت حقوقی، نظام حقوق کیفری، ترور، خشونت سیاسی، قانون و قانون گذاری، جمهوری اسلامی ایران