تأمین اجتماعی در فقه امامیه و بازتاب آن در قوانین موضوعهٔ ایران

حقوق تأمین اجتماعی به عنوان راهکاری ویژه جهت مقابله با خطرات اجتماعی، پدیده ای نوظهور است که معمولاً در نگاه نخست خاستگاه آن را کشورهای اروپایی می دانند. البته نباید منکر این واقعیت شد که رشد و نمو اندیشه های تأمین اجتماعی، همگام با صنعتی شدن جوامع اروپایی، سرعت بیشتری داشته است؛ لکن اگر از مفهوم مخالف این گزاره چنین برداشت شود که در سایر نظامهای حقوقی- از جمله نظام حقوقی اسلام که در این پژوهش مورد توجه است- راه حلی برای مقابله با خطرات اجتماعی وجود نداشته است، بایستی در صحت آن تردید نمود. از این رو تصمیم گرفته شد پژوهشی در خصوص مضامین تأمین اجتماعی در منابع فقهی مذهب امامیه انجام دهیم. همچنین به منظور کاربردی شدن نتایج تحقیق، تأثیر این اندیشه ها را در قوانین و مقررات موجود نیز بررسی کردیم، تا امکانرفع نقایص نظام تأمین اجتماعی ایران و گام برداشتن به سمت جامعه ی اسلامی آرمانی فراهم گردد.
واژه‌های کلیدی: حقوق اجتماعی، تامین اجتماعی، فقه امامیه، قوانین موضوعه ایران، فقه جعفری، حقوق موضوعه، شیعه، قوانین و مقررات، جامعه اسلامی، نظام حقوقی، ایران