تأثیر متقابل فقه و اخلاق در تشیید بنیان خانواده

خانواده بنیادی‌ترین نهاد در جامعه انسانی است که وظیفه تربیت و سازندگی افراد و انسان‌ها را بر عهده دارد و اگر افراد نتوانند خانواده را تحکیم بخشند و افرادی باایمان در آن پرورش دهند، نمی‌توانند جامعه‌ای ایده‌آل برای نسل آینده بسازند، با توجه به این واقعیت که بسیاری از نزاع های خانوادگی ریشه در رزایل اخلاقی افراد دارند، می توان این ادعا را مطرح کرد که یکی از مهمترین عوامل تحکیم خانواده، آراستگی همسران به فضایل اخلاقی است. در بیان اهمیت نقش این عامل در استحکام خانواده می توان به این واقعیت ملموس استناد کرد که در بسیاری از خانواده ها حتی در شرایط وجود دیگر عوامل تحکیم خانواده، ضعف تربیت اخلاقی به تنهایی باعث اختلاف و درگیری زوجین می شود، برخورداری زن و شوهر از باورهای دینی مستحکم، در تحکیم روابط اعضای خانواده تأثیر بسزایی دارد، در بنا و تشکیل خانواده و در حفظ خانواده باید احکام اسلامی را رعایت کرد تا خانواده باقی بماند. لذا در خانواده های متدین که زن و شوهر به این حدود اهمیت می دهند، سال های متمادی با هم زندگی می کنند، محبت زن و شوهر به یکدگر باقی می ماند، مجموعه بایدها و نبایدها، واجبات، محرّمات، مستحبات، مکروهات و مباحات فقهی، چهارچوب خاصی برای موضوعات اخلاقی می سازند. در واقع علم اخلاق مانند پارچه ای است که در علم فقه مانند لباس دوخته شده بر اندام انسان قرار می گیرد، فقه و اخلاق، با کمک یکدیگر انسان را در رساندن به خانواده ای مستحکم یاری می دهند.
واژه‌های کلیدی: اخلاق، خانواده، فقه، تشیید روابط خانواده، تأثیر متقابل فقه و اخلاق.