بررسی وظایف حکومت اسلامی نسبت به کودکان بی سرپرست و بدسرپرست در فقه امامیه

کودکان برای رسیدن به تکامل مادی و معنوی خود، نیاز به رسیدگی و توجه فراوان والدین خود دارند، اما گاه به علل مختلف در برخی موارد، از نعمت داشتن والدین محروم شده و یا والدینی دارند که شایستگی و صلاحیت پرورش ایشان را ندارند و موجب آزار و شکنجه روحی و جسمی آنها شده و راه پیشرفت و تعالی را بر ایشان می‌بندند. یکی از مهمترین حقوق این کودکان بر جامعه، داشتن حق سرپرستی شایسته است. از آنجا که حاکم اسلامی با توجه به قواعد فقهی و ادله عام و خاص همچون؛ امور حسبیه، ادله ثبوت ولایت فقیه و … ولایت عامه داشته و ولی و سرپرست کسی است که ولی و سرپرستی ندارد، بر او واجب است که در این باره اقدام نماید. از اهم وظایف حکومت اسلامی نیز استیفای حقوق این دسته از کودکان و ایجاد بسترهای تقنینی، اجرایی و قضایی مناسب در راستای حمایت از این قشر آسیب‌پذیر می‌باشد. هدف از این پژوهش، بررسی وظیفه حکومت اسلامی نسبت به کودکان بی‌سرپرست و بدسرپرست در فقه امامیه بوده است، و مطالب آن به روش کتابخانه‌ای گردآوری شده و به روش تحلیلی و توصیفی مورد استفاده قرار گرفته است.
واژه‌های کلیدی: حکومت اسلامی، کودک بی سرپرست، کودک بدسرپرست، فقه امامیه.