بررسی قوانین بانکداری اسلامی از دیدگاه فرق اسلامی (شیعه و اهل سنت) (فایل منبع موجود نیست)

پژوهش حاضر با هدف نقد و بررسی قوانین بانکداری اسلامی از دیدگاه فرق اسلامی انجام شده است. این پژوهش برای افزایش وجه اشتراک دیدگاه¬ها در مورد بانکداری اسلامی در راستای متقارن کردن نحوه¬ی انجام معاملات بانکی با اصول شرعی و فقهی هر معامله صورت گرفته است. روش تحقیق در این پژوهش، توصیفی از نوع تحلیل محتوای کیفی بوده است. در این پژوهش برای جمع آوری دیدگاهها و نظرات علما و مفتی ها در مذهب اهل تشیع و اهل سنت در مورد ربا و انواع آن و چگونگی شکل گیری آن از آرشیو و مطالعات کتابخانه ای و مصاحبه¬ی ساختارنیافته استفاده شده است. در ادامه به توضیح و تفسیر معاملات بانکی در بانکداری اسلامی بدون ربا پرداخته است. دیدگاهها را با هم مقایسه کرده و تفاوتها و تشابهات را مورد مطالعه قرار داده و آن را با آنچه در جریان بانکداری اسلامی کنونی مطرح است مقایسه نموده است. تا صد سال قبل دیدگاههای مشترکی در مورد اصل ربا در بین علمای شیعه و سنی وجود داشته ولی پس از به وجود آمدن نظام سرمایه داری دیدگاه مشترک بین علما همچنان وجود دارد اما نقیض آن با توجیهات شرعی بیشتر شده است. در امر تسهیلات قرض الحسنه، قرعه کشی جوایز، خرید دین تفاوت زیادی وجود دارد. در امر قرادادهای مشارکتی و در بحث مشارکت مدنی، مشارکت حقوقی، مزارعه، مضاربه، مساقات و سرمایه گذاری مستقیم تشابهات بیشتر و وجه اشتراک بیشتری وجود دارد. بین شیعه و اهل سنت در مورد ارائه¬ی وامهای قرض الحسنه تفاوتی وجود ندارد ولی شیعه درصدی اضافه بر سپرده برای امرار معاش بانک را جایز می داند ولی برخی از مذاهب اهل سنت حرام می داند. در بحث تعریف سپرده و نیز سپرده¬ی جاری تفاوتهایی تعیین کننده ای وجود ندارد. در بحث تسهیلات قرض الحسنه، برخی از مذاهب اهل سنت نرخ چهار درصد را برای وامهای قرض الحسنه مصداق ربا دانسته ولی برخی نرخ بالای چهار درصد را مصداق ربا قرارداده اند در صورتی که شیعه نرخ چهاردرصد را جایز می داند.
واژه‌های کلیدی: بانکداری اسلامی، ربا، فرقه‌های اسلامی، فرقه‌های شیعه، قانون، مذاهب فقهی اهل سنت، بانک، بانکداری اسلامی، فرق اسلامی، ربا