بررسی قلمرو شنود و دسترسی به اطلاعات و ارتباطات خصوصی اشخاص

از مباحث مهم مطرح درحدود الهی و حقوق جزا و جرم شناسی و در اَدیان و قوانین کیفری کشورها، عمل دسترسیِ بدون مجوّز و مجرمانه منجر به ارتکاب جرائم سُنّتی و در فضای مجازی و سایبریِ امروزه، تحت عنوانِ جرم مادر می باشد. لاکن، عنایت به موضوعِ اطلاقی این پژوهش «بررسیِ قلمرو شنود و دسترسی به اطلاعات و ارتباطاتِ خصوصی اشخاص»، و متمرکز بر روی واژه قلمرو، که به تصویب شورای محترم کمیته تخصصیِ گروه آموزشیِ دانشکده رسیده است. طی سه فصل و شش بخش و شش مبحث و چندین گفتار، با مروری مختصر در تاریخ و ادیان و تمدّنها و در قوانین موضوعه و مقرراتِ کیفری ایران، صرفنظر از آثار ِاَعمالِ مزبور و مجازاتهای مقرر، به آن پرداخته شده است. نکته قابل تأمّل، حوزه قلمروِ ارتکابِ اَعمالِ مورد اشاره در موضوعِ پژوهش، و اشخاص و مقاماتِ تعیین کننده این قلمرو می باشد. و اینکه، افراد و اشخاصِ غیررسمی و عادی تا چه حدّی مُجاز به ورود به قلمروِ حریم خصوصی اشخاص می باشند. و ایضاً، دادن اختیار و جوازِ دسترسی و شنود و ورود به حریم و قلمرو مزبور فقط از سوی شارع و مقاماتِ مسئول ممکن خواهد بود. لذا، حتّی الامکان با بررسیِ اجزاءِ موضوع مصوّب پایان نامه، سعی در بیان ساده و روانِ مطالب شده است.
واژه‌های کلیدی: قلمرو، استراق سمع، حریم شخصی، فضای مجازی، قانون مجازات اسلامی، ارتباطات، دسترسی به اطلاعات