بررسی فقهی و حقوقی مبانی مشروعیت اقتدار دولت در تحدید مالکیت های خصوصی اشخاص

در ادبیات سیاسی مشروعیت به معنای پذیرش حق اعمال قدرت از سوی شهروندان تعریف میشود اما از نگاه اسلام مشروعیت نظام سیاسی اینگونه نیست بلکه مشروعیت نظام سیاسی به شرعیت آن گره میخورد فلذا مشروعیت الهی به معنای انطباق نظام سیاسی با آموزه های اسلام و برخورداری توامان آن با پذیرش مردمی ، تاثیر مستقیم و مهمی بر شکل گیری و افزایش اقتدار نظام سیاسی اسلام دارد. مالکیت حقی است برای بشر تا او بتواند بدون دغدغه و با آزادگی زندگی خود را بسر برد و شخصیت خود را بسط دهد. اسلام مالکیت را جزء فطرت و غریزه انسان می داند و با آن با واقع بینی برخورد می کند . اسلام در عین حال که مالکیت, خصوصی را محترم میشمارد به اعتدال می اندیشد و برقراری قسط و عدالت را از راههای مختلف توصیه میکند. زمانی که میان نیازهای عمومی و منافع اشخاص تعارض حاصل میشود سلب مالکیت معنا پیدا میکند مفهوم تحدید وسلب مالکیت به سبب منافع عمومی این است که دولت ، شهرداریها و همچنین موسسات دولتی که هدفشان رفع نیازهای عمومی است بتوانند اموال غیر منقول نظیر زمین اشخاص را در قبال پرداخت بهای عادلانه به نفع نیازمندیهای عمومی از قبیل توسعه و ایجاد معابر اختصاص دهند.
واژه های کلیدی: مشروعیت، اقتدار، دولت، مالکیت، مالکیت خصوصی.