بررسی فقهی و حقوقی فرزند طبیعی

گروهی از کودکان هستند که در رابطه با قرابت نسبی و الحاق آنان به والدینشان بین فقها و حقوقدانان اختلاف نظر فراوانی وجود دارد و مشخص نیست که این فرزندان مشروع دانسته می شوند یا نامشروع هستند. به همین دلیل حقوقدانان از واژه فرزند طبیعی برای این گروه استفاده کرده اند چرا که به تعبیر ایشان فقط یک رابطه طبیعی و خونی بین این فرزندان با والدینشان وجود دارد. با توجه به این مسئله که نظر اکثریت فقها بر این است که ولدالزنا فاقد نسب است و به پدر و مادر خود منتسب نمی‌شود؛ در این پایان‌نامه که از سه فصل تشکیل شده به این نتیجه رسیدیم که فرزند طبیعی از رابطه زوجیت بین پدر و مادر بوجود نیامده است مانند (فرزند شبیه سازی شده، فرزند ناشی از تفخیذ دو بیگانه و بعضی از انواع تلقیح مصنوعی) زنا زاده نیستند. و همچنین این فرزندان مشروعیت دارند و مشروعیت به این معنی است که به پدر و مادرخود ملحق می شوند اما بعلت نداشتن رابطه زوجیت بین والدین آنها از بعضی آثار نسب مشروع مانند حرمت نکاح، حضانت، ولایت و نفقه برخوردار می باشند ولی از پدر و مادر خود ارث نمی برند.
واژه های کلیدی: فرزند طبیعی، نسب، شبیه سازی، تلقیح مصنوعی.