بررسی فقهی و حقوقی تأثیر اذن در سقوط ضمان

موضوع احکام و آثار اذن در اعمال حقوقی از موضوعات مهم در حقوق و قوانین مدنی و جزایی است. اذن در لغت به معنای رخصت، دستور، اعلام و غیره آمده است و در اصطلاح حقوقی اذن به انشای رضایت قانونگذار یا مالک یا صاحب حق مالی یا نماینده وی به یک شخص یا اشخاص معین یا غیر معین جهت انجام یک عمل حقوقی «اعم از عقد یا ایقاع»یا تصرفات خارجی گفته می‌شود. اذن یک عمل حقوقی و از عوامل رفع ضمان می‌باشد که در فقه و به تبع آن در حقوق، از اهمیت و ارزش بسزایی برخوردار است.عوامل مسئولیت از طرفی یا قراردادی است یا خارج از قرارداد که از آن به مسئولیت مدنی تعبیر می‌کنند، یکی از مصادیق مسئولیت مدنی ضمان ناشی از وقایع حقوقی است مثل اقدامات پزشکی و درمانی، و نیز عملیات ورزشی که منجر به حوادث باشند.بنابراین مبانی تاثیر اذن در سقوط ضمان شامل ضمان طبیب «پزشک» و ضمان در میادین ورزشی است، دارای اهمیت والایی می‌باشند که بصورت جداگانه، علمی و دقیق، از نظر فقهی و حقوقی این مبانی را بررسی و سوالات و ابهامات فراوانی همچون مسئولیت مدنی عامل زیان در جریان معالجات پزشکی و عملیات ورزشی و منتفی شدن ضمان در آن حالات که مطابق مواد 495 ق.م.ا 92 و همچنین بندهای «ج» و«ث» ماده 158 همان قانون که از سوالات اساسی این پایان نامه است پاسخ داده می‌شود. کلید واژه ها: اذن- رضایت-برائت- ضمان- سقوط ضمان-اتانازی
وازه های کلیدی:رضایت،اذن، سقوط ضمان