بررسی فقهی – حقوقی کودک همسری با مقایسه با اسناد بین‌ المللی

کودک‌همسری نوعی ازدواج رسمی یا غیررسمی است که که در آن فرد پیش از رسیدن به ?? سالگی وارد پیمان زناشویی می‌شود. حداقل سن ازدواج تعیین شده در قانون در بسیاری از حوزه‌های قضایی ?? سال است، خصوصاً در مورد دختران؛ و حتی بعضاً قرار داشتن در ?? سالگی نیز شامل قانون مذکور می‌شود. عموماً عبارت «کودک‌همسری» در مورد کودکان دختری به‌کار می‌رود که با مردان بزرگسال به خاطر اجبار حاصل از سنت‌های قومی یا مشکلات اقتصادی خانواده، ازدواج می‌کنند. در مورد تزویج کودکان که برخلاف قائد ه بوده ، اصل تزویج کودکان مورد پذیرش فقهای اسلام قرار گرفته و در این زمینه افزون بر اجماع, ادله عامه و روایات خاصه ای وجود دارد. مشهور فقهای امامیه به سبب اختیار از دختر نابالغی که ولایت او از سوی پدر و جد پدری به تزویج درآمده است فتوی دادند و درباره پسر نا بالغ که برایش همسر انتخاب شده کثیری از فقها قائل به سلب اختیار از او پس از رسیدن به سن بلوغ شده اند. در فقه و حقوق کنونی ازدواج دارای شرایط خاصی است که کودک فاقد آن شرایط می باشد از جمله قصد رضای طرفین،اختیار ، بلوغ و ..حقوق دانان برای حل این مشکل در ماده 1041 قانون مدنی سن ازدواج برای دختران را 15 سال تمام وپسران 18 سال تمام مقرر کرده اند . و در اسناد بین المللی هم هیچ ازدواجی طبق (ماده یک کنواسیون مربوط به رضایت ، ازدواج، و حداقل سن برای ازدواج و ثبت ازدواج ها ) نباید بدون رضایت کامل و آزادانه دو طرف قانوناً به ثبت برسد وهمچنین طبق کنوانسیون های بین المللی از جمله کنوانسیون حقوق کودک سن قانونی ازدواج 18 سالگی است و اما برای اقرار زیر 18 سالگی حقوق جنسی وباروی در نظر گرفته شده است.
واژه‌های کلیدی: کودک همسری، فقه و حقوق، اسناد بین المللی