بررسی فقهی حقوقی مهریه های نامعقول و تاثیر آن در عقد ازدواج با رویکردی بر نظریات امام خمینی (ره)

یکی از نهادهای حقوقی خانواده که اسلام آن را امضاء نموده مهریه می‌باشد که بخشی از آیات و روایات را به خود اختصاص داده. از محتوای آیات و روایات وارده چنین بر می‌آید که در کمیت مهریه حدی تعیین نشده و خداوند در آیه‌ی 19 سوره‌ی نساء می‌فرماید: «آتَیْتُمْ إِحْداهُنَّ قِنْطاراً» قرار دادن قنطار( به معنای مال فراوان، پوست گاو پر از طلا) را به عنوان مهریه جایز می‌داند و در روایات نیز حدی برای آن تعیین نشده است. با اینکه آیه صراحتاً بر جواز مهریه‌ی زیاد دلالت دارد اما اگر مقدار مهریه به قدری زیاد باشد که زوج توان پرداخت آن را نداشته باشد که مورد بحث در این تحقیق است با استناد به قاعده‌ی « بطلان کلّ العقد بتعذر الوفاء بمضمونه » و قاعده‌ی « المومنون عند شروطهم » به علت غیر مقدور التسلیم بودن مورد معامله که از شرایط صحت همه‌ی معاملات می‌باشد. چنین عقدی باطل است و لزوم وفا ندارد. و چون مورد معامله مهر می‌باشد پس از اینکه باطل شد به مهر المثل تبدیل می‌شود و بطلان مهر هیچ تأثیری در بطلان عقد نکاح (دائم) ندارد زیرا از ارکان نکاح نیست هر چند که به تبع نکاح ایجاد شده و ظرف وجودی آن نکاح می‌باشد.
واژه‌های کلیدی: فقه، قانون، مهر، میزان مهر، خمینی، روح الله، رهبر انقلاب و بنیان گذار جمهوری اسلامی ایران، ازدواج، پرداخت، توانایی مالی، مهر المثل، مهریه