بررسی فقهی آتانازی غیرفعال (ترک معالجه و ادامه درمان نسبت به بیماران لاعلاج)

مرگ در انسان، همان ز هوق و خروج روح از انسان است و با از بین رفتن قشر و ساقه مغز در مرگ مغزی اعمال ارادی و غیر ارادی انسان متوقف می‌شود، این (مرگ) نیز محقق می‌شود ولو در اندک زمانی قلب او بتپد و یا با دستگاه‌های خاص این تپش قطع شود. و چون انسان بر خود سلطنت دارد و ما کل برخورد آیا در این لحظات آخر می‌تواند در تأخیر و تسریع مرگ خود دخیل باشد یا خیر؟ امروزه در برخی از مراکز درمانی به جای حفظ سلامتی و حیات افراد به بهانه ترحم، به بیماران صعب العلاج پیشنهاد تسریع مرگ انتخابی داده می‌شود. پیشینه آتانازی به روم باستان باز می‌گردد و در سالهای اخیر از جمله مباحث جنجالی است که در محافل علمی از جهات مختلف از جمله از منظر حقوقی و فقهی درباره آن بحث می‌شود، در این پایان‌نامه انگیزه تبیین حکم فقهی، انواع آتانازی و ادله‌ها و موافقان و مخالفان ان و تقسیم‌بندی آن بحث کنیم. آتانازی که از آن با عنوان مرگ از روی ترحم یاد می‌شود. یکی از مصادیق مسائل مستحدثه‌ی پزشکی است. مرگ از روی ترحم هر چند از موضوعاتی است که تاریخش به رم باستان بر می‌گردد. ولی مدت‌ها مسکوت بوده است و در سال‌های اخیر پس از جنگ جهانی دوم در محافل علمی دنیا از زوایای مختلف به آن پرداخته، و بحث و کند و کاو شده است. علاوه بر این آتانازی در بسیاری از کشورها نیز با مخالفت شدید روبرو شده است و آن را روا ندانسته‌اند. این مسأله همراه با پرسش‌های فراوان فقهی، حقوقی و اخلاقی در محافل علمی و پژوهشی ایران اسلامی نیز مطرح شده است.
واژه‌های کلیدی: آتانازی، مرگ، مرگ فعال و غیرفعال، ترحم، اقسام اتانازی.