بررسی حقوقی و جرم شناختی فرزندکشی در ایران

در نظام جزایی ایران به تبع سیاست جنایی اسلام، پدر و جد پدری در صورت قتل فرزند از معافیت در قصاص برخوردارند به این صورت که هرکس عالماً و عامداً مرتکب قتل دیگری شود قصاص می شود مگر والد که در صورت قتل فرزند قصاص نمی شود که در اینجا منظور از والد پدر و جد پدری هرچقدر بالاتر رود می شود. فرزندکشی شامل قتل جنین، نوزاد، کودک و بزرگسال می شود. با توجه به آسیب پذیری و وابستگی کودکان به والدینشان اهمیت پرداختن به موضوع دوچندان می شود. در این جرم پدر، جد پدری یا مادر تحت تأثیر یک سری علل و عواملی با انگیزه های مختلف دست به ارتکاب جرم می زنند و در مقابل هر جامعه ای متناسب با اوضاع و احوال خاص خود علیه مرتکبین واکنش نشان می دهد. علل و عواملی روانشناختی و اجتماعی چون بیماری روانی والدین، فرزندکشی تصادفی، استرس محیطی، عوامل اقتصادی، تعارض فرهنگی و… در ارتکاب فرزندکشی نقش دارند. همچنین برای پیشگیری از فرزندکشی می توان به پیشگیری کیفری و غیرکیفری اشاره کرد. در مورد پیشگیری کیفری می توان تصویب قوانین بازدارنده و جرم انگاری خاص در خصوص فرزندکشی و اجرای درست و اصولی و بدون تبعیض مجازات ها را نام برد و در مورد پیش گیری غیرکیفری می توان به کالبد شکافی روانی، غربالگری زود هنگام و شناسایی بیماری های روانی و… اشاره کرد.
واژه های کلیدی: تحلیل حقوقی، تحلیل جرم شناختی، فرزندکشی، حقوق ایران.