بررسی بغی از منظر فقه و حقوق کیفری ایران

مهم ترین جرم در جرایم علیه امنیت حکومت اسلامی به لحاظ تاثیر گذاری در موجودیت حکومت اسلامی جرم بغی است که قانونگذار در قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 آن را به عنوانی جرمی مستقل جرم انگاری کرده است. وی در ماده 287 قانون مذکور باغی را گروهی دانسته است که علیه اساس نظام جمهوری اسلامی ایران قیام مسلحانه کند و طی مواد 287 و 288 برای باغی در صورت استفاده از سلاح مجازات اعدام و تحت شرایطی برای ایشان حبس تعزیری پیش‌بینی کرده است. با مطالعه مواد مذکور سوالات و ابهاماتی به ذهن متبادر می شود؛ از جمله ماهیت جرم بغی، دین مرتکب جرم، عمومی یا سیاسی بودن جرم مذکور، سازمان یافته بودن یا نبودن، مطلق بودن یا مقید بودن، مفهوم و مصادیق سلاح و…. در این تحقیق که با روش توصیفی تحلیلی سامان یافته این نتیجه حاصل شده است که بغی جرمی عمومی ست با ماهیت تعزیری که در آن گروه مسلمانی به صورت سازمان یافته علیه مسلمانان دیگر شورش برده و سعی در اختلال حاکمیت اسلامی موجود دارند. باغیان با سلاح گرم یا سرد مورد تایید عرف، به قیام مسلحانه می پردازند. جرم بغی جرمی ست مطلق که علیه امام معصوم یا حاکم جامعه اسلامی در زمان غیبت امام معصوم، به وقوع می پیوندد.
واژه‌های کلیدی: جرم، بغی، فقه، قانون