بررسی اجرای حدود اللهی در ملاء عام

اجرای حدود در ملاء عام یکی از مباحث بحث برانگیز فقهی می باشد که از دیر باز همواره موافقان و مخالفانی داشته است که هریک نیز ادله خویش را بیان کرده اند که فقها ادله های گوناگونی ارائه نموده اند .عموم فقها اجرای علنی مجازات در ملاء عام را واجب یا مستحب می دانند قائلین به اجرای حدود ادله های چون نص صریح قرآن کریم که نسبت به فرد زنا کار آمده (ولیشهدعذابهما طاءفه من المومنین)یعنی باید طایفه ای از مومنین در مجازات فرد زانی و زانیه حاضر و ناظر باشند و این چیزی جز علنی بودن مجازاتها نیست و همچنین در سیره معصومین مردم را از اجرای حد آگاه می ساختند که در مراسم اجرای حد شرکت کنند. اما مخالفین اجرای حدود معتقدند که در غیبت امام معصوم (ع) اجرای حدود باید تعطیل شود و اجرای آن فقط توسط معصوم یا کسی که از طرف ایشان منصوب شده باشد می تواند اجرا نمایند همچنین معتقدند که تفسیر واژه طائفه در ایه دو سوره نور به معنی ملاء عام نمی باشد. این پژوهش به برسی مشروعیت علنی حدود و اجرا یا تعطیلی حدود در زمان غیبت امام معصوم (ع) گرداوری شده است و تلاش بعمل آمده که این موضوع فقهی مورد نقد و بررسی قرار گیرد.
واژه‌های کلیدی: مجازات، حدود، ملاء عام.