اینترنت، محدودیت ها (filtering) و چالش ها از منظر فقه و حقوق

دیر زمانی از حضور اینترنت در ایران نمیگذرد که در جایگاه ویژه ای از اطلاع رسانی قرار گرفت. اینترنت در همان ابتدا با حاشیه هایی وارد ایران شد. با استفاده عمومی از اینترنت مشکلات آن هم عیان تر شد. سوء استفاده ها در قالب های مختلف، مسائل ضد ارزشی و اخلاقی و همچنین تخریبهایی که علیه دین و مذهب و نظام جمهوری اسلامی وجود داشت، مسولان و خصوصا شخص اول نظام را بر آن داشت تا تدابیری در خصوص مقابله با آن همه تهدید و شبیخون بکار ببرند. اولین و ساده ترین راهی که وجود داشت، مسدود کردن سایتهای مخرب بود. محدودیت در اینترنت موضوعی بود که در سال 1381 قانونی شد و گرچه این عمل مانند هر کار دیگری مورد انتقاد قشر خاص خودش قرار گرفت. در حال حاضر مساله ای که مطرح است منافات داشتن فیلترینگ با موضوع آزادی انسان است. اینکه سایتها فیلتر میشوند و دسترسی و بهره مندی از اطلاعات را محدود میکنند. بررسی آیات و روایات که بیشتر در مورد کتب ضلال بیان شده است این نکته را میرسانند که با توجه به شرایط هر زمانی، اعمال فیلترینک جنبه و نوع خاصی پیدا میکند و حتی در خصوص هر یک از افراد در یک زمان خاص میتواند متفاوت باشد. گاهی اعمال فیلترینگ برای جلوگیری از اشاعه ی فساد، ضروری به نظر میرسد و این وظیفه هر دولتی است که به جهت صیانت اخلاقی و روحی و اعتقادی مردم خود پیش بینی های لازم و تدابیر خاصی را اتخاذ نماید.
واژه های کلیدی: فقه، آزادی بیان، چالش، فیلترینگ، نظام حقوقی، پالایش، محدودیت‌ها، اینترنت، انسداد.