اهانت به مقدسات دینی در حوزه مطبوعات

اهانت به مقدسات اسلام موضوع تازه‌ای نیست. مقدسات مسلمانان همواره در طول تاریخ مورد بی‌حرمتی و اهانت دشمنان اسلام قرار گرفته است ولی متأسفانه در چند دهه‌ی اخیر به اوج خود رسیده است و این اهانت در قالب‌های مختلف آزادی بیان اعم از کتاب، مقاله، کاریکاتور و… بروز پیدا کرده است و اهانت کنندگان ادعا می‌کنند که آزادی بیان این حق را به آنان می‌دهد و هرگونه سرکوب و واکنش به اهانت‌ها را محدود کردن آزادی بیان می‌دانند. در این نوشتار به بررسی دیدگاه اسلام و غرب در رابطه با آزادی بیان و مقدسات و تعیین مصادیق مقدسات و همچنین به اهانت‌های صورت گرفته در حوزه مطبوعات ایران و غرب پرداخته‌ایم. روش انجام این تحقیق توصیفی – تحلیلی است. با بررسی منابع اصیل اسلامی، کتاب‌ها و مقالات مرتبط- مطالب به صورت کتابخانه‌ای جمع‌آوری و مورد مداقه و بررسی قرار گرفته است. در دین اسلام مقدسات شامل مواردی است که مورد احترام جامعه اسلامی است و آنها عبارت است از: ذات مقدس باریتعالی، فرشتگان و ملائکه الهی، قرآن کریم، پیامبر اکرم (ص)، ائمه اطهار (ع)، شخصیت های بزرگ اسلامی و علمای دین، مکانها و زمانهای مقدس و به طور کلی تمامی اشخاصی که از هرگونه ناپاکی منزه بوده و رعایت حرمت آنها ضرورت دارد. با توجه به نوع اهانت، برای مرتکب جرم اهانت به مقدسات، گاهی مجازات تعزیری در نظر گرفته می شود ودر برخی موارد، وجود عوامل خاص، باعث تشدید مجازات می شود که در قالب اهانت منجر به سب النبی و ارتداد مطرح است.
واژه‌های کلیدی: اهانت، مقدسات، مطبوعات، آزادی بیان، اهانت به مقدسات، توهین به مقدسات، باور دینی، آزادی مطبوعات، حقوق اسلامی، جرایم مستوجب تعزیر، ارتداد، مصداق، جامعه غربی