امکان‌سنجی فقهی محرمیت فرزندخوانده

«محرمیت» قرابتی است که باعث تحریم ازدواج بین محارم و جواز نظر به ایشان می‌شود. بنابراین دو حکم و اثر فقهی بر محرمیت مترتب می‌گردد: الف) حکم وضعیِ عدم صحت نکاح. ب) حکم تکلیفیِ جواز لمس و نظر. در موضوع ایجاد محرمیت برای فرزندخوانده، عموماً راه‌هایی که پیشنهاد می‌شود منحصر است در «رضاع» و «صیغه محرمیت». و حال آنکه این دو راهکار فقط برای بخش کوچکی از کودکان بی‌سرپرست کارساز است، اما برای سایر کودکان بی‌سرپرستی که در پرورشگاه‌ها به‌سر می‌برند، آیا راه‌کاری وجود ندارد؟ این پژوهش با رویکرد توصیفی، تحلیلی ضمن تبیین تفاوت فرزندخواندگی در صدر اسلام و عصر حاضر، مسئله «محرمیت فرزندخوانده» را مورد واکاوی قرار داده و نتیجه گرفته‌است که در بحث «جواز ازدواج با فرزندخوانده» به علت مفاسدی که این حکم در پی دارد احتمال ممنوعیت آن تقویت می‌شود؛ و در بحث «حجاب فرزندخوانده» با استناد به تعدادی از قواعد فقهی همچون قاعده «نفی حرج»، نظریه محرمیت فرزندخوانده تقویت می‌گردد.
واژه‌های کلیدی: فرزندخوانده، حجاب، محرمیت، کودکان بی سرپرست، فرزندخواندگی