امکان سنجی فقهی و حقوقی پیوند اعضا پس از اجرای مجازات سالب حیات

پدیده پیوندء اعضاء از افراد محکوم به اعدام از بابت قصاص و یا افرادی که به کیفر مرگ در نتیجه جرم تعزیری یا حدود شرعی محکوم‌شده‌اند به افراد دیگر از موضوعات نوین پزشکی است که در برخی از کشورهای اسلامی به سامان رسیده و در برخی دیگر از کشورها همچنان مورد تردید یا ممنوعیت‌های قانونی واقع‌شده است. در کشور ما مسئله برداشت و پیوند اعضاء هم به لحاظ فقهی- حقوقی و پزشکی مسئله پذیرفته شده ای می باشد. آنچه که مطرح است اهدای اعضای محکومین به مجازات های سالب حیات می باشد و آن اهدای اعضای منجر به مرگ محکوم می باشد که پس از بیهوشی و بدون کمترین احساس درد و رنجی صورت می گیرد و نوعی اعدام تلقی می شود. در مورد محکومین به اعدام نیز استفتائاتی از جانب فقها ابراز شده که برخی در این زمینه مخالفت نموده اند برخی از مراجع متعقدند با توجه به ضرورت حفظ حیات مسلمان زنده دیگر و همچنین فرد محکوم باید بر مبنای قوانین حقوقی و اسلامی به مجازات اعدام برسند، و در اسلام مقرر گردیده که محکوم حین اعدام نباید زجر بکشد و هر چه سریعتر حکم آنها اجرا شود و این در حالی است که اعضا حیاتی آنها منابع بزرگ انسانی به شمار آیند و بتواند منشاء حیات برای انسان دیگر باشند. بهتر است با توجه به استفتائات فقها مجلس شورای اسلامی نیز در این مورد قانونی را تصویب کند.
واژه‌های کلیدی: پیوند اعضا، قصاص، مجازات سالب حیات.