احکام فقهی و حقوقی باروری مصنوعی و کودکان حاصل از آن (فایل منبع موجود نیست)

در مورد مسئله لقاح مصنوعی افراط‌وتفریط وجود دارد؛ عده‌ای حتی تلقیح مصنوعی اسپرم مرد را به همسر قانونی خود با وسایل پزشکی مجاز نمی‌دانند برخی تمام انواع آن را مجاز اعلام می‌کنند. بنابراین در پژوهش حاضر سعی شده است احکام فقهی و حقوقی باروری مصنوعی و کودکان حاصل از آن بررسی گردد. که به صورت توصیفی تحلیلی با استفاده از فیش‌برداری منابع مختلف فقهی و حقوقی انجام شده است. نتایج به دست آمده نشان می‌دهد که کودکان حاصل از باروری مصنوعی مانند سایر کودکان دارای حقوقی هستند مانند حق داشتن پدر و مادر شایسته، حق نسب، حق برخورداری از سلامت جسم و روان، حق تغذیه با شیر مادر، حق بهره‌مندی از حمایت پدر، حق تعلیم و تربیت، حق نفقه، اداره‌ی اموال کودک توسط ولی ارث و غیره. در مورد باروری مصنوعی زن با اسپرم شوهر می‌توان گفت که در حقوق کنونی ایران عمل صحیحی است و آثار حقوقی خاص خود را دارد و ازنظر فقهی هم مشکل چندانی ندارد. باروری مصنوعی زن با اسپرم بیگانه موضوعی است که در آن اختلاف نظر وجود دارد و این روش مخالفان بسیاری دارد اگرچه موافقانی هم دارد و در فقه هم دلیل قاطعی بر حرمت یا عدم جواز این روش یافت نمی‌شود. در مورد طفل به دنیا آمده از حالت مادر جانشین، نسب قانونی و شرعی تحقق پیدا می‌کند؛ و در حالت جانشینی در بارداری سه نظریه در مورد رابطه مادری نسبت به طفل وجود دارد: گروهی زن صاحب تخمک، گروهی دیگر زن صاحب رحم و برخی هم هر دو را مادر طفل می‌دانند. در حالت جانشینی با باروری مصنوعی، مادر جانشین که هم صاحب تخمک است و هم جنین را حمل نموده است، مادر طفل محسوب می‌شود.
واژه های کلیدی: باروری، باروری مصنوعی، لقاح مصنوعی، مادر جانشین، احاره رحم.