اجتهاد مقاصدی (فایل منبع موجود نیست)

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌با توجه به اینکه دین اسﻼم دینی است که بر اساس مصالح بشری و مقاصد شریعت، برای تامین سعادت و خوشبختی انسان ها است و از آنجایی که این دین مکمل و عصاره ادیان دیگر و منطبق با نیازهای واقعی انسان است، لذا برای تداوم بخشیدن و همنوا شدن با تطورات و تحوﻻت، و پاسخگویی به پرسشهای مطروحه در هر عصر و دوره ای و بنا به شرایط و اقتضایات زمانی و مکانی، اجتهاداتی از سوی ایمه و مجتهدان صورت گرفته، که گاهی دﻻیل این اجتهادات روشن و واضح و بر گرفته از نصوص قرآن وسنت و گاهی به تناسب ادله فقهی هر مذهبی، دیدگاه و آرای مختلف ارایه شده است. اما آنچه که مهم و محل اهتمام است فهم علت و سبب صدور حکم و معقول المعنی بودن احکام و پی بردن مجتهد به فهم اهداف شارع از صدور احکام است که یکی از مزایا و امتیازات دین اسﻼم است که شارع مقدس مصالح بندگان را مراعات نموده است. بنابراین افرادی مانند غزالی، عزبن عبدالسﻼم، شاطبی، و دیگران با توضیح این روش اجتهادی راهی روشن و هموار را برای کاوشگران حوزه فقهی، تدوین و بیان نموده اند، امروزه این روش با توجه به پیچیده شدن زندگی و پیشرفتهای علمی و مسایل مستحدثه از دیگر روش ها مهم تر بوده و سزاوار است که به آن اهمیت بیشتری داده شود. لذا اجتهاد مقاصدی به عنوان روشی برتر و با کارآمدی بیشتر مورد توجه اندیشمندان و فقها قرار گرفته است و توانمندی خود را در پاسخگویی به پرسش ها و استنباط احکام و موضوعات مختلف نشان داده است. اجتهاد مقاصدی که در چارچوب ضوابطی خاص که اندازه اعتبار آن را شرع الهی مشخص می کند، به شریعت، در جهت اهداف و مقاصد شارع، قدرت سرشاری می بخشد بدون اینکه از حدود حریم الهی تجاوز کند و یا حقوق انسانی را پایمال نماید. اجتهاد مقاصدی درپرتو نصوص اصیل، مقاصد عمومی و قواعد کلی شریعت، در پی تحقق مقاصد و مصالح سه گانه: ضروریات، حاجیات، و تحسینیات، نیازها و ضرورت های حیات امت اسﻼمی را برآورده کرده و امراض و مشکﻼت معاصر را با نسخه شریعت و دارویی از داروخانه اسﻼم، معالجه و مداوا می نماید.
واژه‌های کلیدی: اجتهاد، مقاصد شریعت، اجتهاد مقاصدی، استمرار اجتهاد، تغییر فتوا، اجتهاد گروهی.