ملاک عیوب مجوزه و مصادیق جدید آن از دیدگاه مذاهب اسلامی (فایل منبع موجود نیست)

یکی از علت‌های انحلال نکاح در زوجین؛ فسخ به سبب عیب می‌باشد، به طوری که زوج یا زوجه می‌توانند در صورت وجود عیب از طریق فسخ، عقد نکاح را بر هم زنند. بر این اساس در برخی کتب روایی تعدادی از عیوب مجوز فسخ نکاح زنان، از جمله بیماری‌های پوستی مانند برص و جذام و بیماری‌های مقاربتی و غیرمقاربتی مانند قرن، عفل و رتق، جنون، کوری و اقعاد بیان شده است؛ که از یک سو با گذر زمان و پیشرفت علوم پزشکی برخی از این عیوب قابل درمان شده‌اند و از سوی دیگر با پیدایش برخی بیماری‌های جدید و صعب العلاج مسری مانند؛ ایدز، هپاتیت ب، ام اس و… که به علت مسری بودن با ضرورت حفظ بنیان خانواده مغایرت دارند و زندگی زناشویی را مختل کرده‌اند و جزء بیماری‌های فسخ نکاح محسوب نمی‌شوند. لذا این پژوهش با روش کتابخانه‌ای به طرح برخی عیوب مجوز فسخ نکاح زنان و پیدایش برخی عیوب جدید صعب‌العلاج و امکان تسری از عیوب منصوص به طرح نظرات فقهی علما و فقها می‌پردازد و سعی در تشخیص و تطبیق ملاک‌ها دارد و در نهایت روشن می‌سازد که ادله دیدگاه مشهور درباره حصری بودن این عیوب، قابل انتقاد است و افزون بر تمسک به قواعد لاضرر و لاحرج، تدلیس و تخلف شرط می‌توان به دیگر مبانی موجود از جمله حصول تنفر و انزجار در زوج، عدم امکان آمیزش و تمتع جنسی و مسری بودن بیماری و سرایت آن به زوج و فرزندان آینده استناد کرد و عیوب را تمثیلی دانست و با استناد به این مطلب می‌توان موجب کاهش بسیاری از مشکلات ناشی از طلاق و راه‌گشای بسیاری از مشکلات قضایی در برخورد با عیوب جدید و مستحدث باشد.