مقایسه جرم جاسوسی در فضای سایبری و سنتی از منظر فقه و حقوق با رویکرد به قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۹۲

امروزه از طرق مختلف اطلاعات و داده های مورد نیاز کشورها در خصوص برنامه های نظامی و اقتصادی و فرهنگی و اقدامات سیاسی سایر کشورها بدست می آید و یکی از این جرایم جاسوسی است.بنابراین این تحقیق با هدف مقایسه جرم جاسوسی در فضای سایبری و سنتی ازمنظر فقه و حقوق با رویکرد به قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 انجام پذیرفته است.این تحقیق به لحاظ هدف کاربردی و به روش توصیفی – تحلیلی انجام شده است و اطلاعات مورد نیاز در این تحقیق با استفاده از منابع کتابخانه ای و اسناد و مدارک معتبر و دسته اول گردآوری گردیده و از درگاه های اینترنتی معتبر نیز در این زمینه استفاده شده است. در نتیجه نهایی تحقیق بر اساس اطلاعات بدست آمده میتوان گفت ارکان تشکیل دهنده جاسوسی در فضای مجازی در قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392 همان سه رکن قانونی مواد (3 و 4 و 5) قانون جرائم رایانه ای و مواد(64 و 75) قانون تجارت الکترونیکی می باشند و جاسوسی سایبری و سنتی از لحاظ ماهیت با یکدیگر متفاوتند. همچنین از منظر فقه اسلامی تجسس در حریم خصوصی افراد در قالب جاسوسی سنتی و رایانه ای امری حرام و غیر اخلاقی بوده ولی اگر غرض از جاسوسی در فضای سایبری و سنتی حفظ نظام اسلامی و ارتقاء عدالت اسلامی از طریق شناسایی مفسدین و خائنین باشد در این صورت جاسوسی در هر دو فضا نه تنها حرام و غیر اخلاقی نبوده، بلکه واجب می شود. و جرم جاسوسی در فضای سایبری و سنتی ازمنظر فقه و حقوق با رویکرد به قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 به لحاظ ماهیت با همدیگر متفاوت بوده و رکن مادی آنها شامل ورود، نقض تدابیر امنیتی، دسترسی به داده ها و در دسترس قراردادن داده ها و رکن معنوی آنها عبارت از علم و آگاهی و قصد در انجام بزه میباشد.
واژه های کلیدی: جاسوسی، فضای سایبری، فضای سایبری، فقه و حقوق، قانون مجازات اسلامی