مطالعه تطبیقی عقود مبادله ای (با بازدهی ثابت) در فقه و حقوق موضوعه ایران

اسلام، بر همه مسائل اجتماعی به خصوص روابط اقتصادی سالم، تأکید بسیاری دارد. آنچه سبب لزوم بررسی و تطبیق مسائل مربوط به قراردادها در اسلام و قراردادهای پشتیبانی در بانکداری اسلامی شده است، وجود قراردادهای متنوع در جامعه حاضر است. از دیرباز یکی از روشهای مناسب برای تامین سرمایه ی مورد نیاز دولت، بنگاههای اقتصادی بزرگ و کوچک، انجام پروژه های بزرگ اقتصادی و همچنین استفاده از سرمایه های کوچک سرمایه گذاران، بستن عقود اقتصادی بوده است، این نوع عقود که بخاطر دارا بودن ویژگی تضمین اصل سرمایه و سود (ثابت بودن سود)، در بازارهای مالی و اقتصادی دنیا مورد استقبال قابل اعتنایی قرار گرفتند اما انتشار آنها در کشورهای اسلامی به جهت وجود ربا، همواره ممنوع بوده است، به همین جهت حقوقدانان و اقتصاددانان مسلمان با استفاده از عقود شرعی، به طراحی عقود با بازدهی ثابت پرداختند که این عقود، عبارتند از اوراق بهادار اجاره، استصناع و مرابحه، دارای دو ویژگی تضمین اصل سرمایه و سود و فاقد ایراد شرعی ربا هستند بخاطر همین زودتر از اقسام دیگر مورد توجه بازارهای مالی اسلامی قرار گرفتند در ایران نیز از این نوع عقود در سیستم بانکی به مراتب استفاده می شود، و به موضع اجرا گذاشته شده است و این امر مستلزم آن است از نظر فقهی – حقوقی مورد بررسی قرار گیرند به همین خاطر در این تحقیق، به بررسی تطبیقی عقود مبادله ای (با بازدهی ثابت) در فقه و حقوق موضوعه ایران می‌پردازیم.
واژه های کلیدی: عقود مبادله ای، بازدهی ثابت، فقه اسلامی، حقوق موضوعه ایران.