مطالعه تطبیقی امکان پیوند اعضای قطع شده در حدود و قصاص با نگاهی به مقررات ایران و فقه

این پژوهش با هدف بررسی مطالعه تطبیقی امکان پیوند اعضای قطع شده در حدود وقصاص با نگاهی به ‌مقررات ایران وفقه تدوین شده است . ازجمله مسائل اصلی این پژوهش بررسی مسأله موضوعیت یا ‌طریقیت پیوند عضو درقصاص و همچنین مطالعه تطبیقی امکان پیوند ‌اعضای قطع شده در حدود وقصاص ‌با نگاهی به مقررات ایران وفقه می باشد .این پایان نامه به روش توصیفی وتحلیلی وبا استفاده از متون ‌کتابخانه ای؛ حقوقی وفقهی به این نتیجه رسید که از دیدگاه فقه وحقوق ایران پیوند عضو قصاص شده پس ‌از قصاص عضو تحت شرایطی وبا رضایت محکوم علیه امکان پذیر است از سویی اختیار عضو قطع ‌شده با خود فرد است و می تواند آن را با رضایت، جهت پیوند در اختیار دیگری قرار دهد.‌ وبه نظر می ‌رسد که براساس ماده92 آیین نامه اجرایی نحوه اجرای احکام قصاص، رجم، قتل و صلب و اعدام ‌و…مصوب 1398 بیان می کند که محکوم به قصاص عضو پس از اجرای حکم نمی تواند نسبت به پیوند ‌عضو قطع شده خود اقدام کند؛ مگر در صورت رضایت صاحب حق قصاص یا اقدام وی به پیوند عضو ‌موضوع جنایت. وهمچنین با توجه به اهمیت حیات نفس انسان وضرورت عقلائی پیوند اعضا محکوم به ‌قصاص از دیدگاه یکسری فقها همچون امام خمینی جایز می باشد ولی باتوجه به ماده 92 آیین نامه ‌اجرایی بیان شده پیوند اعضای محکوم به قصاص عضو ، نسبت به پیوند عضو قطع شده اقدام کرد مگر ‌اینکه صاحب قصاص رضایت داده باشد.
واژه‌های کلیدی: فقه، پیوند، حدود، اعضا قطع شده، قصاص مقررات ایران.