مسئولیت مدنی ناشی از نقض حریم خصوصی در فضای سایبر

امروزه حریم‌خصوصی در دنیای اطلاعاتی، به راحتی توسط بسیاری از عوامل به چالش کشیده می‌شود با وجود مخاطرات بسیار، اهمیت فضای سایبر و ضرورت حضور در آن اجتناب ناپذیر است، لذا ضروری است در خصوص مسئولیت مدنی عناصر حاضر در قبال نقض حریم‌خصوصی کنکاش بیشتری صورت گیرد. گرایش رایج در نظام حقوقی ایران برای مطالبه خسارت ناشی از نقض حریم‌خصوصی در فضای سایبر از کانال خسارت معنوی می‌گذرد که چالش ها و مخاطرات بسیاری دارد. مسئله اصلی ما در این رساله بررسی موانع پیش روی اجرای قواعد مسئولیت مدنی در فضای سایبر بوده است و مهمترین هدف ما از ورود در این موضوع نیز ترسیم فضای حقوقی مطلوب برای احقاق حق نقض شده و ایجاد بازدارندگی است. در این پژوهش گردآوری اطلاعات به روش کتابخانه ای و شیوه پژوهش ، توصیفی، تحلیلی است، این رساله در سه بخش و هر بخش در سه فصل گردآوری و نگارش یافته است، ابتدا مباحث و مفاهیم بنیادین و ریشه ای مرتبط با موضوع را شرح و بسط دادهایم و سپس ارکان ، مبانی و منابع مسئولیت مدنی ناشی از نقض حریم‌خصوصی را با توجه به مقتضیات خاص فضای سایبر بررسی نموده‌ایم، سرانجام به مباحث پیشگیری و حفاظت از حریم‌خصوصی و مطالبه خسارت ناشی از نقض حریم‌خصوصی در فضای سایبر پرداخته‌ایم، تلاش داشته‌ایم تا با بررسی دقیق منابع مختلف پیشنهاداتی کاربردی برای اصلاح لایحه صیانت و حفاظت از داده‌ها ارائه نماییم. اما برخی از دست آوردهای کاربردی پژوهش به طور اجمالی عبارتند از: ارائه تعاریف نوینی برای برخی مفاهیم کاربردی چون پردازش، داده‌های شخصی، حریم‌خصوصی در فضای سایبر و نقض آن، دست یابی به یافته های نوین در تسهیل اجرای قواعد مسئولیت مدنی و ارائه تقسیم بندی های نوینی از اطلاعات و داده‌های شخصی و انواع خسارت. با بررسی های صورت گرفته می‌توانیم ادعا کنیم نظام حقوقی ایران در حوزه‌های بسیاری از جمله تدوین حق حریم‌خصوصی، امنیت داده و قواعد مسئولیت مدنی همچنین قوانین شکلی نیاز به اقدامات فوری از طریق تقنین و تنقیح قوانین و مقررات دارد.
واژه های کلیدی: داده های شخصی تخصصی، داده های شخصی اختصاصی، خسارت معنوی، خسارت مادی غیر اقتصادی، خسارت مادی اقتصادی