مسئولیت فقهی و حقوقی انتقال دهنده بیماری ایدز

“ایدز” یکی از بحران‌های رو به گسترش در دنیا و از جمله کشور ما به شمار می‌رود. از جمله مسائل مهم در این زمینه مسئولیت فقهی ، حقوقی ناشی از انتقال این بیماری است. راجع به این موضوع قانون خاصی در نظام حقوقی ایران وجود ندارد با عنایت به اینکه عمده قواعد و قوانین حقوقی ما خصوصاً قانون مجازات اسلامی و قانون مدنی بر مبنای فقه امامیه تکامل و تنظیم شده است گشودن باب جدید مسائل ایدز درقوانین فقهی و حقوقی ضروری به نظر می‌رسد. از جمله مسائل مهم دراین زمینه مسئولیت مدنی ناشی از انتقال این بیماری است که احکام آن در دو حیطه پزشکی و غیر پزشکی به سبب انتقال خون و روابط فردی مورد مطالعه قرار می گیرد و به تبع آن مساله تعیین و جبران زیان ها مورد بحث قرار می گیرد . سپس به بررسی مسئولیت و ضمان فرد جانی نسبت به مجنی علیه در فروض مختلف ( علم یا جهل ، عامد یا غیرعامد ، مباشر یا غیر مباشرو غیره) پرداخته و رضایت مجنی علیه و علم او نسبت به ناقل بودن جانی و همچنین ابراء نمودن جانی توسط مجنی علیه رافع مسئولیت مدنی و کیفری ( در صورت وقوع مرگ ) نخواهد بود. همچنین از لحاظ کیفری در ایران عناوینی چون انتقال بیماری‌های آمیزشی، قتل عمد، شبه‌عمد و غیر عمد، شروع به قتل، وارد کردن ضرب و جرح عمدی و محاربه قابل اعمال به نظر می باشد، حال آن‌که عناوینی چون تهدید علیه بهداشت عمومی چندان مناسب نخواهد بود.
واژه های کلیدی: فقه، سببیت، انتقال بیماری، ایدز، اچ ای وی، حقوق مدنی، بیماری واگیردار.