امروز در سراسر دنیا روش های جدیدی برای اثبات وقوع جرم و انتساب آن به شخص خاص مورد استفاده قرار می گیرد که با نتایج مطمئن می تواند در محکومیت یا تبرئه ی متهمان مورد استفاده واقع شود. افزایش دقت این روشها باعث شده به طور گسترده در پزشکی قانونی مورد توجه قرارگیرد و دادگاهها نیز در بررسی های خود به این روشها استفاده کنند. در این روش نمونه های به جای مانده از مظنونان و قربانیان صحنه ی جنایت جمع آوری می شود و پس از استخراج و بررسی DNA این نمونه ها،و تعیین توالی عناصر ژنی در قطعات DNA می پردازند. تحلیل این توالی می تواند به کشف هویت صاحب آن نمونه بیانجامد. امروز در ایران نیز از این روش استفاده می شود اما اعتماد به نتیجه این روش باید با توجه به محدودیت ها و ضعف های آن صورت پذیرد. آلودگی نمونه ها و عدم دقت در انجام مراحل آزمایشگاهی می تواندنتیجه ی نادرست به بار آورد.
واژههای کلیدی: دی.ان.ای، اثبات جرم، دلیل علمی.
محدودیت های کاربرد DNA در اثبات جرایم
موضوع: اجرای عدالت کیفری (Criminal justice, Administration of)، ادله اثبات دعوی -- ایران (Evidence, Demonstrative-- Iran)، ادله علمی، ادله و شواهد (حقوق) (Evidence (Law))، تشخیص هویت (Identification)، تکنولوژی اثبات جرم، جرم (Offence)، دلیل کافی (Sufficient reason)، دی ان ا (DNA)، دی. ان. ای، شناسایی زیست سنجشی (Biometric Identification)، شواهد جرم (Evidence, Criminal)، عدالت (Justice)
دانشجو: ظفری، محمد آصف
دانشگاه / موسسه: دانشگاه علامه طباطبایی
نویسنده: محمد آصف ظفری
استادمشاور: شهرام موسوی
مقطع تحصیلی: کارشناسی ارشد
زبان: فارسی
محل نشر: تهران
ناشر: دانشگاه علامه طباطبائی
تاریخ نشر: ۱۳۹۰
مشخصات ظاهری: ۱۴۳ ص.
آدرس اینترنتی: https://ganj.irandoc.ac.ir/#/articles/710811ee77e2f02407be349ea26de583
استادراهنما: حسن علی موذنزادگان
فایلهای پیوست
📎 محدودیتهای کاربرد DNA در اثبات جرایم
گراف ارتباطات محتوا
دانشجو موضوع دانشگاه / موسسه