مبانی ضرورت إحراز صلاحیت داوطلبان توسط شورای نگهبان

در اصل اول قانون اساسی آمده است:"حکومت ایران، جمهوری اسلامی است."در اصل دوم، اسلامیت و پایه های ایمانی این نظام مقدس را که ناشی از اراده و حاکمیت الهی است بر می شمارد و در اصل ششم به جمهوریت نظام پرداخته و اشعار می دارد: "در جمهوری اسلامی ایران امور کشور باید به اتکای آرا عمومی اداره شود از راه انتخابات، انتخاب رئس جمهور، نمایندگان مجلس شورای اسلامی و…" و در اصل نود و نهم قانون اساسی آمده است: "شورای نگهبان نظارت بر انتخابات مجلس خبرگان رهبری، ریاست جمهوری، مجلس شورای اسلامی و مراجعه به آرای عمومی و همه پرسی را برعهده دارد."ماده سوم قانون انتخابات مجلس شورای اسلامی نیز نظارت شورای نگهبان را استصوابی بر می شمارد:"این نظارت استصوابی و عام و در تمام مراحل در کلیه امور مربوط به انتخابات جاری است."بر اساس مبانی فوق در هر دوره از انتخابات و به عنوان بخشی از وظیفه نظارتی، شورای نگهبان به بررسی صلاحیت داوطلبان هر یک از انتخابات می پردازد. در دوره های اخیر با تأکید مقام معظم رهبری بر ضرورت احراز صلاحیت داوطلبان ورود به عرصه انتخابات، این موضوع به صورتی جدی تر مطرح شده است، به این معنا که داوطلبان نه تنها باید واجد شرایط باشند بلکه باید از شرایط سلبی و مانعه نیز بری بوده و صاحب صلاحیت بودن ایشان متناسب با مأموریت محوله و دامنه مسئولیت نیز باید احراز گردد. در این پایان نامه، موضوع "مبانی ضرورت احراز صلاحیت داوطلبان توسط شورای نگهبان" عمدتاً با مراجعه به کتب و منابع کتابخانه ای و در پاره ای از موارد با مصاحبه و مشورت با افراد خبره بررسی شده، نظرات دیگر و دیدگاه های مخالف نقد و نهایتاً بر اساس مبانی فقهی و حقوقی، ضرورت احراز صلاحیت داوطلبان ثابت شده است و بر همین اساس و با استمداد مبانی عقلی، لزوم استمرار و دوام صلاحیت های احراز شده تا پایان دوره مأموریت نیز مورد توجه قرار گرفته است.
واژه‌های کلیدی: شورای نگهبان، داوطلبان