ماهیت حقوقی، شرایط و آثار قرارداد BOT و تطبیق آن در نظام حقوقی ایران

ساخت- بهره‌برداری- انتقال طرح های (بی او تی) یکی ازروش های آزادسازی اقتصادی و خصوصی سازی طرح های زیربنایی عمومی با توسط کنسرسیوم خصوصی است که تامین مالی، اجرا و نگهداری امکانات زیربنایی را عهده دار می‌باشد.کنسرسیوم از طریق بهره برداری مورد پروژه برای مدت معین و حصول درآمد از واحد اقتصادی تولیدی، هزینه‌ی اجرا و نگه داری و سرمایه‌گذاری پروژه و همچنین سود را پوشش می دهد.پس از انقضای مدت مشخص شده پروژه بدون هیچ گونه هزینه ای به دولت انتقال می یابد.از آنجایی که نیاز به پروژه های زیربنایی در اکثر کشورهای در حال توسعه نیازی رو به افزایش می باشد. دولت ها به روش های تامین مالی جدید توجه ویژه می‌کنند. در این حیث بی اوتی گزینه ای مناسب و روشی کارآمد تامین مالی پروژه و توسعه است. در سال های اخیر ایران علاقه برای کاربرد طرح های بی اوتی بر ای جذب سرمایه‌گذاران خارجی و دسترسی به تکنولوژی پیشرفته نشان داده است. از آنجایی که ادبیات حقوقی ایران از درک مکانیزم بی اوتی کاملا سطحی است این پایان نامه به طور گسترده پیرامون اهداف و فراهم آوردن درک بهتر از طرح های بی اوتی بحث میکند.به طور خاص در بخش اول این پایان نامه به طور خاصی از بافت قراردادهای بی اوتی، تمایز بی اوتی از طرح های بی اوتی از مکانیزم های مشابه بحث میشود. در بخش دوم پایان نامه روی اهداف اساسی، ترتیبات کاربرد بی اوتی تمرکز میشود. نقش دولت میزبان در موفقیت سیر تکامل پروژه های بی اوتی در سومین بخش پایان نامه بحث میشود.در چهارمین بخش مبحث توجه ویژه بر روی توافق کنسرسیوم و دولت بر روی توافق و قرارداد بی اوتی میباشد.در پنجمین بخش پیرامون مسائل حقوقی قر ارداد بی اوتی در ایران مورد بحث قرار گرفته است. سرانجام نمونه قرارداد بی او تی ترجمه و ضمیمه شده است.
واژه‌های کلیدی: ساخت، انتقال، بهربرداری، قرارداد، بی او تی