عملکرد پلیس بین الملل در جلب افراد از دیدگاه فقه جزایی مذاهب اسلامی و حقوق ایران

حکومت ها همواره در پی آن بوده اند که امنیت شهروندان خود را حفظ و احترام به قوانین و مقررات را در تمام قلمرو سرزمینی خود نهادینه کنند . بارها پیش آمده که بزه کاران پس از ارتکاب بزه از کشور محل ارتکاب گریخته و به کشوری غیر از محل ارتکاب فعل یا ترک فعل متواری گشته اند . با پیشرفت تکنولوژی ، گسترش وسایل حمل و نقل و پیچیده تر شدن شیوه های ارتکاب جرم توسط مجرمین وفرار انان به این سو و آن سو، نیاز به سازمانی بین المللی برای همکاری و هماهنگی کشورها جهت استرداد آنان و تامین امنیت حقوق داخلی کشورها بیش از بیش احساس می شد . سازمان بین المللی پلیس جنایی سازمانی است که نه به ابتکار کشورهای جهان بلکه در یک تلاش هماهنگ و منسجم از سوی افسران پلیس و جمعی از حقوقدانان تاسیس گردید. سازمان بین المللی پلیس جنایی در امر تعقیب، جلب و بازداشت و استرداد مجرمان ، نقشی انکار ناپذیر در تبادل اخبار و اطلاعات و معاضدت پلیسی – قضایی ایفا می کند درتحقیق حاضر با تبیین ساختار سازمان پلیس بین الملل و بررسی مفهوم و چگونگی جلب در حقوق ایران به بررسی ماهیت این جلب در فقه اسلامی با عملکرد این نهاد پرداخته خواهد شد.
واژه‌های کلیدی: اینترپل، جلب، بازداشت، فقه جزایی.