طرح تفکیک جنسیتی از منظر فقه امامیه و کنوانسیون‌های بین‌المللی

زندگی در عصر ارتباطات، افراد بشر را ناگزیر به حضور در اجتماعی به بزرگی یک جهان می‌کند و دو طرف پیوسته در حال تعامل و تأثیر پذیری از یکدیگرند.در جامعه مسلمین این تعاملات تحت چارچوب‌هایی است که دین به اقتضای مصالح و حکمت‌ها تعیین نموده‌است، و از مصادیق آن حضور زنان و مردان به موازات هم در جامعه و مشارکت داشتن در گستره وسیعی است که در اسلام به جهت اجتناب از مفاسد و خطرهایی که در پس سوء مدیریت این تعاملات متوجّه انسان و حریم پاک خانواده می‌شود به روابط میان زنان و مردان توجّه ویژه داشته ‌است.در این راستا سفارش پیام آوران وحی به عدم اختلاط و دوری از لوازم آن مانند نگاه حرام، وقوع در حرام و ریبه و… همچنین تأکید بر وجود حریم و حائل میان زنان و مردان حمایت کننده اجرای طرحی در جامعه با عنوان طرح تفکیک جنسیتی است که به فراخور زمان در مجامع مختلف جهت اجرا مورد طرح و بررسی قرار گرفته ‌است.از آنجا که ایران به عنوان یک کشور مسلمان و به اقتضای روابط اجتناب ناپذیر بین المللی امروز متعهد و عضو معاهداتی در سطح جهانی و در سازمان ملل متحد است، اجرای این طرح می‌تواند در تعارض با بخشی از این تعهدات قرار گیرد لذا لازم است با مطالعه دقیق در متن و مفاد کنوانسیون‌ها و شرایط و زمان عضویت ایران میزان توافق احکام اسلامی با آنچه در کنوانسیون مطرح شده مورد تدقیق و بررسی قرار گیرد و آنچه مسلم است اولویت داشتن موازین اسلامی در جامعه اسلامی چون ایران می‌باشد.
واژه‌های کلیدی: تفکیک جنسیتی، اختلاط، زن و مرد، کنوانسیون های بین المللی، تبعیض، تساوی، عدالت