با توجه به پیشرفت و توسعه ابزار الکترونیکی می توان به سادگی مبادرت به انجام تجارت نمود و فعالیتهای متفاوت و گوناگونی را انجام داد. در این بین پژوهش حاضر با هدف بررسی شرایط صحت قراردادهای الکترونیکی، به روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانهای انجام گرفت. بررسی شرایط صحت قراردادهای الکترونیکی نشان داد که اصل رضایی بودن قراردادها در قراردادهای الکترونیکی نیز جاری است. و در راستای اصل حاکمیت اراده و آزادی قراردادها، مادام که برخلاف آن در قانون و اراده طرفین تصریحی نباشد، تابع شکل و یا تشریفات خاصی نمی باشد از این رو صرف استفاده از ساز و کارهای الکترونیک موجب بیاعتباری قراردادهای رضایی نمیشود. قصد، اراده و اهلیت طرفین، تعیین موضوع و مشروعیت قرارداد از اساسیترین شرایط صحت قراردادهای الکترونیکی میباشد. با توجه به اینکه در قانون مدنی ایران، حکم صریحی در زمینه احکام قراردادهای الکترونیکی وجود ندارد، به همین جهت بین حقوقدانان در این باره اختلاف نظر وجود دارد. ولی هرچند قراردادهای الکترونیکی در نحوه انعقاد، شکل توافق و ابراز اراده(ایجاب و قبول) با قراردادهای غیرالکترونیکی تفاوت دارند، اما در خیلی از موارد منجمله رعایت شرایط اساسی معاملات که شامل قصد و رضای طرفین، موضوع معین مورد معامله، اهلیت طرفین و جهت مشروع معامله میباشد، دارای ماهیت یکسانی با قراردادهای غیرالکترونیکی است. و اینکه در فقه اسلامی قاعدهای به نام اصاله الصحه یا اصل صحت که به موجب آن قراردادهای واقع شده بین افراد اصولا صحیح میباشد وجود دارد و قانون مدنی نیز در ماده 223 بر این امر صحه گذاشته است.
واژههای کلیدی: قرارداد، قرارداد الکترونیکی
شرایط صحت قراردادهای الکترونیکی
دانشجو: کمرخانی، پری
دانشگاه / موسسه: دانشگاه آزاد اسلامی
مقطع تحصیلی: کارشناسی ارشد
محل نشر: ایلام
تاریخ نشر: 1398
زبان: فارسی
استادراهنما: محمد مهدیپور
مشخصات ظاهری: 88 ص.
آدرس اینترنتی: https://ganj.irandoc.ac.ir/#/articles/1ca55846bd9ca2a14d07811e4589c9db
فایلهای پیوست
📎 231523655640.130.22.56
گراف ارتباطات محتوا
دانشجو موضوع دانشگاه / موسسه