حکم قطع و فروش اعضای بدن انسان از منظر فقه اسلامی

اسلام دینی است که تا روز قیامت در تمام زمانها و در تمام زمینها به نیازها و به پرسشهای بشر در هر شرائط زندگی جواب می دهد. یکی از پرسشهای امروز بشر، حکم فروش اعضای بدن انسان است. این موضوع، هم در جوامع مسلمانان و هم در جوامع غیر مسلمانان مطرح است. علم فقه اسلامی، مخصوصا در مکتب اهل بیت علیهم السلام، عهده دار جواب دادن به پرسشها و مسائل جدید است و در جواب دادن به مسائل روز نسبت به مکاتب دیگر یک امتیاز چشمگیری دارد. یک انسان مسلمان، در حیات خودش همانطوری که بر اموال خود تسلط دارد و می تواند اموال خود را بفروشد، بر اعضای بدن خود هم تسلط دارد و می تواند بفروشد. و لیکن به شرط این که حیات خودش را به خطر جدی نیاندازد. پس انسان، در اعضای غیر رئیسه خودش که ادامه حیاتش به آنها وابسته نیست، تسلط دارد و می تواند بفروشد. مخصوصا در آنجاهایی که زندگی یک مسلمان به آن وابسته است. همچنین انسان، اعضای خودش را در قید حیات به شرط این که تحویل آنها بعد از مرگش باشد، به وسیله قرارداد یا به وسیله وصیت، می تواند بفروشد. بعد از مرگ همان حق فروش را اولیای میت دارند، مخصوصا در مورد کسانی که مرگ مغزی شدند و از حیث علم پزشکی امید به برگشت به حیات ندارند. این حق فروش، در مورد ولی امر مسلمین هم با ادله محکمتر ثابت است مخصوصا در این زمان که دانش پزشکی پیشرفت کرده و می تواند بسیاری از بیماران را با روش پیوند اعضا از بیماریهای مختلف نجات بدهد. ولی امر مسلمین بنا بر مصالح مسلمین در این موضوع می تواند حکم بدهد و به وسیله رفع این مشکل بزرگ سلامتی جوامع مسلمانان را سامان ببخشد و حل کند. در هر صورت، مسائل مربوط به این موضوع روز، با ادله از کتاب و سنت و عقل در این زمان حل می شود و جواب داده می شود.
واژه‌های کلیدی: بی