حمایت کیفری از حریم خصوصی اشخاص در حقوق ایران

«حق برحریم خصوصی»هرچندواژه ای باقدمت نه چندان طولانی درفرهنگ های حقوقی است،لیکن عنایت وتوجّه به این حق رامی توان به وضوح درآیات وروایات وتعالیم الهی ودینی مشاهده نمود. بدیهی است حقی بااین میزان ازاهمیت،ضرورت پیش بینی واعمال ضمانت اجراهای درخوررا،اعم ازمدنی وکیفری،طلب می کند.دراین میان ضمانت اجراهای کیفری به جهت جنبه ی تنبیهی وآثارخاصی که برآن بارمی شود،ازبازدارندگی قوی تری برخورداربوده وبه نظرحایزاهمیت بیشتری است.امادراین خصوص،آن چه حکومت هارادرراستای حمایت ازاین حق باچالش مواجه می سازدآن است که،دربرخی ازموارد وموقعیت هاقدرت حاکمه دردوراهی حمایت ازحق برحریم خصوصی اشخاص ویانقص این حق درراستای اعمال حاکمیّت خودیامنافع عمومی قرار می گیرد.درچنین شرایطی به مقتضای مبانی ودیدگاه های غالب برقدرت حاکمه،واکنش متفاوت خواهد بود. درواقع دیدگاه قدرت حاکمه نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران که همان نحوه ی حمایت کیفری قانون گذارازحق حریم خصوصی است،مطلبی است که درپایان نامه حاضرسعی درپردازش آن شده است.
واژه‌های کلیدی: ایران، مسکن، زندگی شخصی، سیستم ارتباطی شخصی، ارتباط، حقوق، سر، قانونگذار( مقننه)، حریم شخصی، دادرسی جزایی، حریم خصوصی