حریم خصوصی افراد در حقوق کیفری ایران و مطالعه تطبیقی آن با فقه امامیه

حفظ حریم خصوصی از جدی ترین نیازهای بشری است که حمایت ویژه سیاستگذاران و متولیان امور را می طلبد. تأکید ادیان الهی به ویژه دین مقدس اسلام بر لزوم رعایت کرامت انسانی و عدم دخالت در امور شخصی و محرمانه دیگران، شایان توجه است. از این رو، در جریان تحقیق پیرامون حمایت از حریم خصوصی اشخاص، مطالعه منابع اسلامی و کنکاش در آیات و روایات مصعومین علیه السلام ضروری بنظر رسید. بنابراین آیات مرتبط با حریم خصوصی با نگاهی به تفاسیر قرآن، مورد بررسی قرار گرفت. همچنین ذکر نمونه هایی از روایات و سیره معصومین علیهم السلام به عنوان الگویی عملی و شایسته، در تبیین آموزهای دینی در حوزه حریم خصوصی مورد استفاده قرار گرفت. ضرورت حراست از حریم خصوصی اشخاص در سطح ملی و فراملی مورد توجه قانونگذاران و سیاستگذاران قرار گرفته است. در سطح ملی قانونگذار ایران در قانون اساسی و عادی (اعم از قوانین شکلی و ماهوی) مقرراتی را در حمایت از حریم خصوصی وضع نموده است. در سطح فراملی نیز اسناد و کنوانسیون های متعدد منطقه ای و بین المللی با ورود به حوزه حریم خصوصی، الزامات و توصیه هایی را برای دولتها در نظر گرفته اند.
واژه‌های کلیدی: حریم خصوصی، حقوق جزا، فقه جعفری، حریم شخصی، قانون اساسی، اسلام، ایران، مطالعه تطبیقی