حدود اختیار انسان در اهدای گامت و جنین برای باروری پزشکی (فایل منبع موجود نیست)

انسان در عصر کنونی به پیشرفت‌های چشم‌گیری در عرصه‌ی باروری پزشکی و شیوه‌های مختلف آن دست‌یافته است، یکی از این شیوه‌ها برای درمان ناباروری، اهدای گامت و جنین است. هر چند که انسان نسبت به اعضای بدن خویش حق اختصاص دارد و از این حق تکوینی برخوردار است و می‌تواند از سلول‌های بدن خویش، از جمله گامت و جنین استفاده کند؛ ولی این اختیار به صورت مطلق نیست و از یک سو، با محدودیت‌های شرعی روبروست، از موارد این محدودیت، اهدای گامت و جنین به دیگری است. اهدای گامت و جنین به دیگری مفاسد زیادی را به همراه دارد و کرامت و هویت انسانی را خدشه‌دار می‌کند. صورتی از باروری پزشکی که تلقیح با استفاده از گامت زوجین صورت می‌گیرد، در موارد ضرورت پذیرفته شده است؛ ولی در باروری از طریق گامت و جنین بیگانه ضرورت و اضطرار مورد پذیرش نیست. از سوی دیگر، آزادی اراده و اختیار انسان در این موارد محکوم اخلاق حسنه و نظم عمومی جامعه است و اهدای گامت و جنین اخلاق حسنه و نظم عمومی جامعه را زیرپا می‌گذارد و انجام این روش برای باروری زوجین صحیح نیست. البته گروهی این محدودیت‌ها را نمی‌پذیرند و قائلند به اینکه اهدای گامت و جنین منافاتی با اصول شرعی و حقوقی، اخلاق حسنه و نظم عمومی جامعه ندارد و انجام آن با مانعی روبرو نیست.
واژه های کلیدی: اختیار انسان، اهدای گامت، اهدای جنین، باروری پزشکی، مالکیت بر بدن، ضرورت، کرامت انسان.