جایگاه ازدواج و ازدیاد نسل در فقه امامیه

عقد نکاح یا ازدواج یک سنت طبیعی و الهی است، این را پیامبر اکرم(ص) به سنت خودشان تعبیر می کنند. معنایش این است که در اسلام بر روی این مساله تاکید ویژه ای شده است. به خاطر اهمیت مساله و به خاطر تاثیر عمیق تشکیل خانواده در تربیت انسان و رشد و در ساخت و ساز انسان سالم از لحاظ عاطفی، رفتاری، روحی و ترببیت های بعدی از این رو اسلام اصرار دارد که پسرها و دخترها، در همان سنین که برای ازدواج آماده اند، ازدواج نمایند. عقد نکاح در میان عقود معین و به واسطه ی ویژه گی های خاص خود از جایگاه ممتازی برخوردار است. حقوق خانواده، یکی از مهترین و جالب ترین بخش های حقوق مدنی است که فقط جنبه حقوقی ندارد بلکه آمیخته با مسائل اجتماعی، اخلاقی و مذهبی است. خانواده نه تنها مکتب آموزش تعاون و فداکاری است بلکه کانونی برای حمایت از انسان است. با توجه به اهمیت مساله خانواده و عقد نکاح و آثار آن در عقاید فقهای امامیه و حقوق دانان و قوانین و مقررات و رویه قضایی ایران،تلاش می شود که بتوان با کمک گرفتن از مسندات محکم،گام های بزرگی را برای حفظ حریم خانواده و جلوگیری از جدایی و از هم پاشیدگی کانون گرم خانواده برداشت. قرآن کریم به عنوان برنامهی هدایت بخش بشریت، به اهمیت و نقش حیاتی خانواده اشاراتی داشته و همواره اصولی راهبردی برای بهبود زندگی انسانها و پیشرفتهای مادی و معنوی آنان ارائه نموده است. متأسفانه با اجرای بیش از اندازه سیاست تنظیم خانواده شاهد کاهش نیروی فعال و با نشاط و سالخوردگی جمعیت در کشور خواهیم بود. پس برآنیم که برخی از راهبردها و سیاستهای تشویقی قرآن کریم پیرامون فرزندآوری را بیان داریم. قرآن کریم به جایگاه ازدواج بهعنوان مقدمه فرزندآوری توجه زیادی داشته و بر آن تأکید فراوانی نموده است و به نقش و تأثیر ازدواج در حفظ پاکدامنی، آرامش، کسب معنویات و برکت در زندگی اشاره کرده است. همچنین قرآن وجود فرزند را نعمت و منت الهی، بشارتی الهی و فرزندآوری را عاملی برای اقتصاد و تولید ملی، یار و مددکار انسان، زینت دنیا و موجب امید و نشاط در خانواده می شمارد. پس با شناخت عوامل یاد شده و همچنین به کارگیری درست انها میتوانیم ازدواج های سالم ودرست و جامعه ی سالم و جمعیت فعال و روبه افزایش داشته ومشکل کمبود جمعیت رو کنترل کنیم.
واژه‌های کلیدی: ازدواج، تولید مثل