تعمیم احکام و آثار شرط‌بندی به مصادیق جدید

شرط بندی، عقدی است که بین دو نفر یا بیشتر، در کاری با نتیجه نامشخص برای پیروزی یا دستیابی به عوض، انجام می شود. شناخت مصادیق جدید شرط بندی تنها با رجوع به عرف که در فقه و اصول به عنوان سند تعیین کننده مصادیق و تطبیق موضوعات و مفاهیم بر مصادیق است، میسر می گردد. در اسلام شرط بندی مطابق دستور قرآن کریم، سیره معصومین، اجماع علما و عقل، عملی حرام و فاسد است. اختلاف آراء علمای علم فقه در جایی است که مسابقه یا سرگرمی با آلات قمار و بدون شرط بندی انجام گیرد، می باشد. مطابق دستور دین یعنی آیات قرآن کریم، فتوای علما و قواعد فقهی حکم حرمت شرط بندی به مصادیق جدید تعمیم پیدا می کند. از این حکم کلی، شرط بندی تنها در مواردی که در راستای تقویت بنیه نظامی‌ و دفاعی مسلمانان انجام ‌گیرد استثنا شده اند. شناخت آثار و تبعات سوء دنیوی و اخروی شرط بندی که موجب غضب الهی، لعنت فرشتگان و تباهی فرد می گردد امری لازم و واجب است. برای آنکه بتوان از آسیب های این پدیده نامبارک، در امان ماند باید مصادیق جدید شرط بندی را که با تغییرات تمدن ها و شکل گیری فضای مجازی و… به وجود آمده اند را شناخت.
واژه‌های کلیدی: شرط بندی، قمار، احکام، مصادیق جدید