تطبیق محرمات بر جرایم سلبی و احکام تابعه

نظام مجازاتی دین و شریعت اسلام، جهت صیانت از حقوق اجتماعی و سیاسی جامعه مسلمان،دو نوع جرم ایجابی و سلبی را در نظر گرفته است. در این نظام حقوقی، همان‌گونه که انجام برخی اعمال، جرم به شمار می‌رود، ترک برخی از آن‌ها، نیز جرم است.جرائم نوع دوم که منجر به‌نوعی ضرر می‌شود، جرم سلبی نامیده می‌شود. جرم شمردن ترک برخی از افعال از سوی اسلام بدان جهت است که انجام برخی اقدامات جهت رعایت مصالح عمومی و فردی، کفایت نمی‌کند. دین مبین اسلام با این‌گونهمحرمات جرائم سلبی، قواعد، شرایط و مجازاتی را در نظر گرفته است که بیشتر از نوع تعزیرات است. در پژوهش حاضر، به بررسی معناشناسیجرائم سلبی به ارکان، شرایط و احکام آن پرداخته‌شده است؛ و از طریق استخراج استنباطی این مباحث از کتب و مقالات فقهی و حقوقی چنین بر می‌آید کهنظام هستی هدف‌دار آفریده شده است و خداوند متعال انسان را که آفریده و با توجه به اختیاری که به وی داده است وی را در قبال اعمال خود مسئول قرار داده تا نتیجه اعمال و کارهای آن به عهده خود وی باشد؛ و در پایان به این نتیجه برسیم که حرام‌ها اکثراً جرم هستند و همین‌که مردم به این اعتقاد دارند که هر جرمی یا حرامی علاوه بر اینکه کیفر دنیوی دارد کیفر اخروی هم دارد لذا پشتوانه محکمی برای قوانین حقوقی جوامع مسلمان است.
واژه های کلیدی: محرمات، حقوق اجتماعی/سیاسی، احکام سلبی، ارکان تشکیل‌ دهنده جرم