تشکیل حکومت اسلامی از مخالف تا موافق در عصر غیبت (فایل منبع موجود نیست)

حکومت، یکی ازشاخه های امامت است که از ماده حکم به معنای فرمان دادن وقضاوت کردن می باشد که درلغت به معنای منع وبازداشتن است و دراصطلاح به معنای جلوگیری شخص ازظلم و ستم می باشد. حکومت ضرورتی اجتماعی درهمه عصرها و دوره هاست و از آنجایی که انسان دارای زندگی اجتماعی است و منافعی برای خودش دارد ،برای رفع نیازهای مادی و معنوی خود نیازمند یکسری قوانین و مقرراتی است و از نظر عقلی انسان، بالطبع موجودی اجتماعی است و اجتماعی بودن لازمه ی حیات اوست. به گونه ای که اکثردانشمندان معتقد به مدنی الطبع بودن انسان هستند و اجتماعی زیستن را فطری می دانند.که این قوانین و مقررات توسط حکومت وضع می شوند ؛ زیرا لازم است حدود آزادی ها، تکالیف وحقوق افراد درجامعه تعیین شود، درغیراینصورت کشمکش هایی دراجتماع رخ می دهدکه برای جلوگیری ازآنها باید قوانینی را مدون ساخت و جلوی تخلفات و توطئه ها علیه امنیت کشورگرفته شود. پس ضرورت نهادی به نام حکومت الزامی است.ازآنجایی که این موضوع(تشکیل حکومت)حائزاهمیت می باشد ازنظرعقل،آیات وروایات دلایل زیادی برای آن مطرح شده است.
واژه های کلیدی: حکومت، ضرورت حکومت، عصرغیبت، مخالفان حکومت، موافقان حکومت.