تحلیل کودک همسری از منظر حقوق ایران با رویکرد تطبیقی اسناد بین‌المللی

ازدواج امری لازم برای تشکیل خانواده به عنوان رکن یک جامعه سالم از منظر عقل پذیرفته شده و جامعه شناسان، روانشناسان و دین باوران را عقیده بر همین است که بهترین روش برای تکثیر نسل سالم و دور از آسیب ها خانواده و پیش از آن ازدواج سالم است. ازدواج در سنین پایین امروزه امری است که در برخی جوامع دیده می شود. در جوامع پیشین اینچنین اموری تقریباً آزاد و بدون دغدغه بوده ولی امروزه با تغییر نگرش ها و رفتارها از دیدگاه علمای علوم اسلامی و تجربی نکوهیده می نماید. این تحقیق در پی بیان نظر در مورد ازدواج کودکان می باشد. اسلام احکام جزئی و کلیاتی را در مورد ازدواج بیان کرده و به صورت اطلاق و عموم سن دقیقی را برای ازدواج مشخص نکرده است. گاه احادیثی به صورت خاص در زمینه ازدواج کودکان وارد شده است و سن ازدواج را با بلوغ پیوند داده است. اما تأثیر زمان و مکان در احکام فقهی و همچنین بعضی از قواعد کلی و عقلی از پذیرش برخی قوانین ممانعت می نمایند. اسناد و کنوانسیون های بین المللی در این رابطه گاهی به صورت جامع و فراگیر و گاه به اجمال و ابهام در این مورد اظهار نظر کرده اند. برخی اعلامیه ها مانند ازدواج با رضایت به صورت خاص همین نکته را در بر دارند. حقوق ایران هم که برگرفته از قوانین و احکام فقهی اسلام می باشد و بیشتر مطابق با فرهنگ و رسوم ایرانیان وضع شده حمایت چندانی از طرفداران تئوری ممنوعیت ازدواج کودکان ننموده است.
واژه‌های کلیدی: کودک همسری، ازدواج، حقوق ایران، اسناد بین المللی، فقه