تحلیل و بررسی مبانی، ماهیت و تاثیر اذن در پیوند اعضاء در نظام حقوقی ایران با نگرشی در فقه امامیه (فایل منبع موجود نیست)

پیوند اعضا یکی از مسایل رایج در دنیای متمدن و پیشرفته امروزی و ازمقولات مطرح و جالب در امور پزشکی است که با گذشت زمان بر اهمیت آن افزوده می‌‌شود انجام اعمال جراحی پیوند اعضا به عنوان یکی از آخرین راه‌های درمان در خصوص بیماران خاص می باشد که در برخی از بیماری‌ها تنها راه رهایی بیمار از مرگ یا درد و رنج طاقت فرسا می باشد. در ارتباط با ماهیت پیوند اعضا می توان گفت با توجه به شأن و کرامت انسانی، منطقی می نماید که نقل و انتقال اعضای بدن انسان در قالب عقد جعاله توجیه و تفسیر گردد، چرا که در این صورت اولأ مجبور نخواهیم بود عنوان مال را بر اعضای بدن انسان تحمیل کنیم ثانیأ پاداشی که جاعل به عامل می‌پردازد، چیزی جز پاسخگویی به احسان فرد عامل نخواهد بود. در پیوند عضو از مبتلایان به مرگ مغزی و متوفیان، قانون و برخی آرای فقهی، اذن قبلی فرد یا اولیا را شرط می دانند. از نظر ماهیت، چنانچه اذن، تشریفاتی تلقی شود، پیوند بدون اذن مانع شرعی نخواهد داشت و اگر اذن مجوز شرعی باشد، پیوند بدون اذن را نمی‌توان مشروع به حساب آورد. در راستای مبانی جواز پیوند اعضا نیز باید افزود، آنچه که در نظر دین مبین اسلام و فقهای عظام مهم به نظرمی رسد، اهمیت حفظ حیات مسلمانان است و در صورت ضرورت یا اضطرار این امر جایز دانسته شده است.
واژگان کلیدی: ماهیت، اذن، پیوند اعضا، حقوق، فقه پزشکی.