تحلیل فقهی ماهیت سرمایه بیمه عمر

بیمه عمر مانند دیگر انواع بیمه در زمره مسائل مستحدثه قرار دارد و در روزگار ما بیمه عمر در شرکت های بیمه کاربرد وسیعی دارد. یکی از مباحث فقهی مهمی که در مورد بیمه عمر مطرح می‌گردد این است که ماهیت سرمایه بیمه عمر از منظر فقه امامیه چیست؟ آیا سرمایه بیمه عمر مصداق ماترک بیمه گذار محسوب می‌شود و حکم آن را دارد و تابع قواعد ارث است؟ آیا قرارداد بیمه عمر به منزله وصیت محسوب می‌شود؟ در این رساله به بررسی آراء و فرضیه‌هایی همچون ارث بودن، وصیت بودن، مال الصلح بودن، تعهد به نفع شخص ثالث بودن و هبه بودن سرمایه بیمه عمر پرداخته شده و ماحصل پژوهش انجام شده چنین است: که با رد شدن فرضیه ماترک بودن سرمایه بیمه عمر و دیگر موارد ذکر شده و علیرغم صحت مال الصلح بودن سرمایه بیمه عمر، بهترین و منطقی ترین پاسخ به سوالات مذکور آن است که «بیمه عمر» را عقدی مستقل بدانیم، با توجه به این که در فصل دوم اثبات شده است که عقود توقیفی نیست اشکالی در اثبات مستقل بودن عقد بیمه عمر به نظر نمی آید.
واژه‌های کلیدی: بیمه عمر، احکام فقهی، وصیت، ارث، اصلاح ذات البین، شخص ثالث