تاثیر بیماری های نوظهور در اعتبار عقد نکاح در فقه و حقوق موضوعه

بیماری لاعلاج از جمله مواردی است که می تواند موجب فسخ نکاح گردد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر بیماری های نوظهور در اعتبار عقد نکاح در فقه و حقوق موضوعه به نگارش دراست. بیماری های نوظهور با توجه به این که در قانون صراحتا به موارد آن اشاره نشده است ولی با یک قائده کلی می توان فسخ نکاح را در عنوان عیوب موجب فسخ بررسی کرد. عیوب موجب فسخ نکاه از ناحیه زوج در مقایسه با زوجه، به واسطه وسعت دامنه عیوب موجب فسخ نکاح به نحو مطلوب تری تامین شده است. برای متارکه زن و شوهر راه دیگری جز طلاق وجود دارد که آن فسخ نکاح به دلیل عیب می‌باشد، به طوری که زوج یا زوجه می‌تواند در صورت وجود عیب از طریق فسخ نکاح، خود را از قید و بند عقد نکاح برهاند .قانونگذار به اتکای برخی فتاوی فقهای شیعه که دلالت بر توسعه‌ی دایره‌ی عیوب مشترک مجوز فسخ نکاح دارد و هم چنین بنابر ملاحظات جامعه شناختی معتقدند که امکان تسرّی دامنه عیوب مذکور در قانون مدنی به بیماری های نو ظهور قرن حاضر و همچنین زمینه‌ی برقراری تساوی میان زوجین در خصوص انواع عیوب مستند فسخ نکاح به غیر از عیوب جسمانی خاص هر یک از زوجین قابل طرح و بررسی است. این در حالی است که ملاحظه‌ی پیشینه‌ی فقهی موضوع و بررسی روح حاکم بر مقررات خانواده، امکان طرح چنین عقیده‌ای را کم رنگ می‌سازد. یکی از عیوب، داشتن بیماری لاعلاج و مسری مثل ایدز می‌باشد و موضوعات تدلیس، عسر و حرج، قاعده لاضرر، مفهوم اولویت، استفاده از باب وحدت ملاک علاوه بر موارد خاص مذکور در منابع فقهی جهت فسخ نکاح به دلیل وجود عیوب خاصه می‌تواند رهگشای این مشکل باشد.
واژه‌های کلیدی: بیماری، پلاتینجا