بررسی نقش مصلحت در ازدواج صغار

ازدواج کودکان از مسائل روز در حوزه حقوق خانواده است که نه تنها در کشور ایران بلکه در جهان سبب نگرانی جهت حفظ حقوق و تامین منافع کودکان شده است. در حقوق کشور ایران به استناد ماده 1041 قانون مدنی، ولیّ قهری کودک یعنی پدر و جد پدری این اختیار را دارند که صغیر را قبل از رسیدن به سن پانزده سال تمام شمسی و صغیره را قبل از رسیدن به سن سیزده سال تمام شمسی به شرط رعایت مصلحت و با نظارت دادگاه به تزویج دیگری درآورند؛ در نتیجه‌ی این حکم شاهد آمار قابل توجهی از کودک‌همسری به خصوص در سال‌های اخیر در جامعه هستیم. با توجه به تغییر عرف جامعه در انتخاب همسر، مانند انتخاب شریک زندگی در سنین بالاتر و بر حسب علاقه میان زوجین، این سوال مطرح می‌شود که می‌توان ازدواج در سنین کودکی را به مصلحت کودک دانست یا خیر؟ برای پاسخ به سوال مطرح شده، مصلحت مورد نظرِ مقنن مورد پژوهش قرار گرفته است. در این پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع فقهی، حقوقی و پژوهش‌های صورت گرفته در حوزه کودکان نتیجه گرفته شده که حکم ماده 1041 ق. م از نظر متن و محتوا از مواد متقن است، اما از جهت اجرایی نمی‌توان آن را وافی به مصلحت کودک دانست.
واژه‌های کلیدی: تزویج کودکان، ازدواج کودکان، قاعده مصلحت، قاعده لاضرر