بررسی نظریات مختلف در چهره پوشانی پیامبر(ص) در نگارگری ایرانی دوره صفوی (مکاتب تبریز، قزوین-مشهد) (فایل منبع موجود نیست)

الگوهای هنر ایرانی-اسلامی در دوران صفویان به نحوی همگون و در مقیاسی وسیع به کار گرفته شدند. زیبایی و شکوهمندی طرح، هماهنگی رنگ و ظرافت در بسیاری هنرها به اوج کمال رسید. جایگاه والا و مهم پیامبر‌(ص) و اهمیت آن در تحقیقات هنر اسلامی و دینی، توجه به مباحث مربوط به تصویرگری حضرت‌(ص) را بیشتر می‌کند. با بررسی آثار نگارگری ایرانی دوره صفوی در نسخ خطی، برای نخستین بار شاهد چهره‌پوشانی پیامبر‌(ص) در نگاره‌ها هستیم که پیش از آن متداول نبوده است. در توضیح علت این انقلاب تصویری نظرات متفاوتی از طرف محققان بیان‌شده است و اتفاق‌نظری در بین آرای آنان دیده نمی‌شود. به همین جهت، تحقیق در این درباره لازم و ضروری می‌نماید. با توجه به اینکه در نگاره‌های پیامبر(ص) در مکاتب تبریز صفوی، قزوین- مشهد تقریباً یکدستی در رویکرد تصویری و سبک هنری دیده می‌شود و پس‌ازآن گسستی در نگاره‌ها ایجاد می‌گردد، در این پژوهش نگاره‌های پیامبر(ص) در سه مکتب مذکور موردبررسی قرارگرفته است. در این نوشتار به‌غیراز بررسی و تحلیل نظریه‌های محققان در خصوص چهره پوشانی پیامبر(ص)، عوامل دیگری توسط نویسنده طرح‌شده و موردبررسی قرارگرفته است. عوامل گوناگونی در این انقلاب تصویری نقش داشته‌اند که در سه دسته کلی، کلامی-فقهی-اعتقادی، ادبی-عرفانی، تاریخی-اجتماعی-سیاسی تقسیم و تحلیل‌شده است.