بررسی مبانی فقهی جنگ روانی (فایل منبع موجود نیست)

بُعد روانی هر نزاع و درگیری به اندازه بُعد فیزیکی آن مهم می‌باشد که در عصر حاضر به دلیل پیچیدگی فناوری و اطلاعات و استفاده از آن‌ها در برابر مسلمانان بر اهمیت آن افزوده است امروز دشمنان با شیوه‌های نو سعی بر رسوخ در افکار و عقاید و باورهای ملت مسلمان دارند. با توجه به دیدگاه علمای فقه عامه در حوزه جهاد و دفاع در اندیشه آنان تضادهای بسیاری وجود دارد و هرگونه رفتار در برابر دشمن تا آنجا که به اخلاقیات و شرع لطمه‌ای وارد نسازد حد شرعی را تجویز می‌کنند و جواز آن را صادر می‌نمایند برای نمونه در جنگ مقابله به مثل جایز است، اما مجاهدان جایز نیستند که تعدی و تجاوز بنمایند و تاکید بر صلح شده است و اگر دشمن از سپر انسانی استفاده کند مجاهدان در صورتی می‌توانند حمله نمایند که راهی جز این نداشته باشد. در گذشته دشمنان از شیوه‌هایی مانند ناسزاگویی، انتشار شایع ، شیبخون، استفاده از آتش و ترور و استفاده از اقدامات غیرمتعارف و…برای جنگ روانی استفاده می‌کردند که اسلام یاران خود را از آن منع می‌کرد . اما امروزه از ترور شخصیت، دروغ و پخش اکاذیب، تهمت و افترا و تبلیغات در فضای مجازی و تهدید به حمله های هسته‌ای و…استفاده می‌شود، که اسلام در این موارد منع تحریمی دانسته است و یا محدود به حالت اضطرار می‌باشد. رسیدن به نگاهی جامع و کامل درباره جنگ روانی از دیدگاه فقه به دلیل گستردگی مطالب آن که در هر حوزه می‌توان مطالعه جداگانه‌ای پرداخت در فرصت اندک این پژوهش نمی‌گنجد. لذا در این پژوهش، به بررسی مبانی فقهی جنگ روانی به جهت تبیین موضوع به مصادیق آن در صدر اسلام و در عصر معاصر و احکام مرتبط با آن پرداخته می‌شود. هدف اصلی این پژوهش، آگاهی رساندن به عامهی مردم درباره ی جنگ روانی و راهکارهای مقابله با آن می‌باشد.