بررسی مبانی جرم انگاری حیوان آزاری در فقه امامیه و حقوق موضوعه ایران

بی شک در دنیایی که خداوند آن را آفریده است هیچ چیزی بیهوده خلق نشده.خداوند تمامی چیزهایی که در دنیا وجود دارد را بر اساس هدف خاصی آفریده است.بر همین مبنا مسلما خلقت حیوانات و وجود آنها در روی زمین نیز دارای دلیل و هدف خاصی از سوی خداوند است.و خداوند بارها در قرآن کریم و همچنین به وسیله انبیاء الهی اهمیت به رسمیت شناختن حق حیات و همچنین جلوگیری از ازار حیوانات را یادآور شده است.با این وجود اما در بعضی از مواقع شاهد آزار و اذیت حیوانات توسط افرادی در جامعه هستیم که این آزار و اذیت می تواند لحاظ روانی حتی زمینه ساز بروز برخی جرائم بزرگتر نسبت به هم نوع در جامعه شود.انسانی که بی رحمی و آزار را نسبت به حیوانات انجام دهد می تواند با مرور زمان این کار را نسبت به انسان های دیگر انجام دهد.در نتیجه خشونتی که در رابطه با حیوانات اعمال می شود می تواند چهره جامعه را خشن جلوه داده و از لحاظ روانی به عادی سازی خشونت در جامعه بپردازد که این امر باعث ازدیاد جرائم و خشونت در جامعه می شود. در این پایان نامه سعی شده به بررسی مبانی جرم انگاری حیوان آزاری پرداخته شود و برای این بررسی فقه امامیه که نقش بسیاری در قانون گزاری در کشور ما را دارد و همچنین حقوق موضوعه کشورمان مورد بررسی قرار گرفته است.در نهایت این نتیجه بدست می آید که میتوان با بررسی منابعی که در فقه اسلامی در این مورد وجود دارد و همچنین بررسی قوانین کشورمان در مواردی که به این موضوع پرداخته شده زمینه ساز پیشگیری از وقوع چنین پدیده ای شد.
واژه‌های کلیدی: حیوان، شرع، قانون، جامعه، حیوان آزاری.