جرم سیاسی چنان که گفته اند به هر عمل مجرمانهای اطلاق میشود که یا انگیزه ارتکاب آن سرنگونی نظام سیاسی اجتماعی و اختلال در مدیریت سیاسی و صدمه به زمامداری کشور بوده و یا نتیجه آن سرنگونی نظام سیاسی و اجتماعی و صدمه به مقامات سیاسی و رئیس کشور باشد. و ممکن است بهتنهایی و یا همراه با سایر جرائم عمومی، اجتماعی و امنیتی ارتکاب شود یکی از بزههایی است که از دیرباز در همه جوامع وجود داشته و با آن برخوردهای متفاوتی میشده است. در این پژوهش تلاش شده تا سوابق و مستندات جرم سیاسی در متون فقه سیاسی بررسی شود و آنگاه نحوه مواجهه قانونگذار با آن موردمطالعه تطبیقی قرار گیرد. در مکاتب حقوقی و نظامهای سیاسی جهان در مورد جرم سیاسی دو رویکرد متفاوت وجود داشته است: رویکرد سخت گیرانه و سهل گیرانه، اگرچه در جهان معاصر رویکرد غالب، توأم با تساهل است لیکن در مقام عمل، این مقررات کمتر موردتوجه قرارگرفته است. طبق این تحقیق و بر اساس سیرهی پیشوایان اسلامی در مواجهه با این دسته مجرمان، برخوردها توأم با امتیازاتی بوده است. در جمهوری اسلامی ایران قانون جرم سیاسی در سال 1395 در شش ماده تصویبشده است تا احکام و امتیازات خاص مجرمان سیاسی که در مقررات سابق بر آن موردتوجه بوده زمینه اجرا پیدا کند. نقد و تحلیل این قانون و توجه به ارفاقهای پراکنده در قوانین و مقررات دیگر و دستهبندی و تحلیل فقهی – حقوقی آن گام مفیدی است که در راستای تثبیت و تحکیم موقعیت قانون در این رساله به پیش نهاده شده است.
واژه های کلیدی: امنیت ملی، جرم سیاسی، بغی، محاربه، افساد فی الارض، اعتیاد به قتل
بررسی مبانی، مصادیق و مجازات جرم سیاسی از منظر فقه و حقوق ایران
موضوع: افساد فی الارض (Mischief in the land)، امنیت ملی (National Security)، بغی (فقه)، جرایم سیاسی (Political crimes and offenses)
دانشجو: آقایی، حسن
دانشگاه / موسسه: دانشگاه فردوسی
محل نشر: مشهد
استادراهنما: اکبر احمدپور
استادمشاور: عباسعلی سلطانی
تاریخ نشر: 1398
مقطع تحصیلی: دکتری
مشخصات ظاهری: 20 ص.
زبان: فارسی
آدرس اینترنتی: https://ganj.irandoc.ac.ir/#/articles/5c9d175b66a6d6244ac14580bdbfd294
فایلهای پیوست
📎 571958-sample
گراف ارتباطات محتوا
دانشجو موضوع دانشگاه / موسسه